# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068762:0003
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068762:0003?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Allgemeinen Geschichte LH 11, 1, 9
# Folio 2r, page id 00068762:0003
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068762&page=3
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068762/jpgs/default/00000003.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
# Lines: 58 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

responsurumfuisse Regem, unum quemque domi suae regnare. Itaque idem jus Papae etiam in urbe,
Roma concedendum. redit tamen facile cessurum Regem hac immunitate Legati, si Papa Cardinat
Furstenbergio (quem Mercurium Gallici Jovis vocat) in Bulla Coadjutoria decernenda se facilem
praebere vellet. Caeterum idem jus Reunionis in Avenionem esse, quod in Arausionem et alia loca
nuper usurpata. Mox Exarchatum Ravennae, tanquam a Pigino olim sanctae sedi concessum
revocatum iri) et vix Romam exemtam fore: excommunicationibus Romanis Patriarcham
in Gallia oppositum iri. Denique preces publicas a Christianis omnibus fundendas arbitratur, ut
a novo hoc Antiocho liberentur
Inde ad Imperatorem et Principes Imperis procedit. Carolum V. peccasse putat, divisa
potentia Austriacae domiis inter fratrem et filium. Galliam esse Augusrissimae hujus donis inimicas
natam. Notum omnibus esse, solicitationibus Gallicis inducias nupera Turca abruptas, promissa
in Belgie divertione; nec regem promissis defuisse occupato Lucelburao et exercitu in Imperis
e
hoc quoque
finibus collocato. Inter alia quae vel refert, vel somniat, vult Regem Galliae filiam suam
naturalem ex Valeria  principis contii Electori Bavaro obtulisse, hunc rei indignit
iturale
motum primum oculos aperire coepisse, et sese ad meliores partes applicuisse. Rebenaccium, qui nuper
Berolini Ministrum Gallicum egerat, undique perfluere, nec quicquam secretum habere, itaque
non ignorari ejus artes et cormptelas. Et eo provehitur noster autor, ut procerto affirmare audeat
suggestione ejus, mortem Ludovico Marchioni venenoato propinatam; Electorem Palatinum
nihil magis curare debere ait, quam ut pax cum Turca coeat, ne a Gallis praeveniatur, ques facilius
sit Germania excludere quam expellere. A saxone nihil sibi promittere Galliam alere
tamen illic exploratores potandi arte sese insinuantes. Moguntinum et Trevirensem Electores jam
quo jus muniendi durantibus inducus Regi suo asserere conatur; sugillans eum quod victorias
0
velut in potestate incon
de Turcis reportatas Regi suo deberi contendat (scilicet, quia non impedierit) et pro jure
Regis sententias Tribunalis Metensis putide alleget
Cum ad res Hispanicas venit, Marchioni de Grana, nescio quo jure quave injuria imputa
Lucelburgum hallis vendidisse. Suspectum enim videri, quod in haereditate reliquerit tres quatuore
milliones librarum. Et cum deberet huic urbi ante omnia prospicere, ipsum in Namurco potics
et aliis civitatibus, quas limitibus Batava pace constitutis (dans la barriere) inclusas Gallus
tentaturus non erat militem collocasse, exiguo vix 1500 militum praesidio Lucelburgi relicto
Caeterum ex iis quae Gallici Ministri Madriti et Hagae proposuerant, Regem nempe suum non per-
missurum, ut Bavaro (uod suspicatisuerant) Belgium vel Gubernatoris titulo cederetur, in telliga
satis, quod Galli Haspanicae successioni immineant. Itaque super omnia Hispanos monent, ut
caveant, ne mortuo forte Rege, praeda fiant, nam Grandes eorum risui Gallis fore, omniaque
populorum privelegia extinctum iri. Postremo suadet, ut Duci Lotharingiae Victoriis inclyto, et
et subditos veri domini amantissimes in vicinia habenti, Gubernatio Hispanici Belgii deferatur
Dolet Regem Angliae qui Heurici VIII exemplo, aiquilibrium Europae facere possit,
instrumentum esse Gallicae ambitionis cum facile ipsi sit liberatoris Europae titulum acquirere, si
a subditis suis amari potius quam timeri, et cum ordinibus Foederatis atque Tuvaico principe
amicitiam colere velit. Quorum utrumque ipsi facile putat, si a subditis nihil praeter Leges
exigat. Vult Anglos cogitare, ostenda, et Novoportu, et reliquo Belgio occupatis Batavo
in periculus, et his inordinem redactis dominatum Maris apud Gallos fore
Gallos ex
quo sub Heurico II. Italiae spem deserverint, ab eo tempore per Belgium viam sibi ad major
parare. Deinde veterum Angliae in Gallias jurium, memoriam renovat, itemque recentium
injuriarum, cum Regia familia exularet. Gallica autem arte Regem animariu
protestantes, ut domi suae occupetur
in Batavis omnia tentare Avauxium ut provincias a provineiis, Amstelodamum ab aliis
civitatibus dividat et 16000 militum conscriptionem, vel simile quiddam inpediat. Mombasium mult
sibi similes reliquisse. Ubi mariti non possunt, uxores tentari. Sed paulatim transparere artes
nuperfamulo cujusdam deputati ordinum quatuor ducatones septimanatim oblatos, ut reerret
quae forte audiret, sed hunc oblata cum indignatione rejecisse. Nominat quendam Comitem de
prim
veria cearerdam noret