# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068762:0004
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068762:0004?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Allgemeinen Geschichte LH 11, 1, 9
# Folio 2v, page id 00068762:0004
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068762&page=4
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068762/jpgs/default/00000004.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine
# Lines: 49 recognised, mean confidence 0.98
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

videri
De Regibus Septentionisita judicat, alterutrum Gallis necesfarium e Suecum Bipontino
Gallis
Ducatu occupato irritatum; nec profuturum camplius, si ut Neomagi factum, aurei nummi in vasculo
olivario mitterentur. junuens opinor Oliveneranzio alteri Legato sueico tale donum oblatum ut
facilem se tunc praberet. Nunc Danos successisse gustaturos et ipsos Gallici argentiillecebras. sed monet
ut caveant sibi, neque enim diutius Gallis curae fore, quam prodesse possint. Et nupersi Luneburgii
mordere hamum voluissent, jam Dano nuntium remissum iri. Nec esse quod de Holsatia iste sibi Hulali
gratuletur, quam certe non sit diu retenturus. Quin Batavos plus edicto unius anni nocere posse
tordem ipsi gredit
Auna Eboracensi a Gallia suppeditatos, centenis millibus siutatorum mineratis. Inde spe
successionis hujus daniam inescatam, et id curatum ut Auraicus emulam haberet, sororesque Regis
hodiernifiliae inter se colliderentur. Unum fturaicum maxime a Gallotimeri, incorruptibilem
Offensum gnravissime reique civilis ac militaris peritissimum. Ejus uxorem velut alteram juditham
aliquando Holoferni illi Gallico exitialem fore. Et omnes bonos optare, id quod designare se quam
dicere malle ostendit, scilicet mortem RegisAugliae, nempe filionondum nato, cum autor scriberet.
Luneburgicos ab Emissariis Gallis obsideri putat, et Boisdavidium inprimis nominat, qui
ob duellum cum quodam Aubijoux profugus, non fuitset ausus sperareveniam, nisi utilis esset
Regiae ambitioni. Regem autem d istos Principes sibi obligare conari magnis pollicitationibus, tanquam
turbatis aliquando rebus profuturos, si quando mor Regis Hispaniae aut Angliae superveniret.
sperat autem Principes illos pro sua sapientia a salutaribus consiliis et verisamicis se divelli
Vult filiam Regis Christianistimi naturalem, frustra antea Bavariae
non passures.
Electori, si scriptori huic credimus, oblatam, nunc Regis Poloniaefilio cum ampla dote ingeri.
Sed noster ita judicat, matrimonium hoc contrahere perinde fore Principi isti, ac spei paternae
ceronae penuntiare.
Helvetios olim Galliae collimitaneos non faisse, sed pace ab Henrico IV cum sabando facta
Gexium territorium Galliae cessum; nostro deinde tempore Alsatia et Comitatu Burgundiae occupatis
jam ex tribus quatuorve partibus aditum patere. Imo ex Hunpingensi fortalitio Basileam
tormentis attingi posse ejusque rei nuper experimentum cepisse Gubernatorem, emisso inurbeni
globo. Helveticos plerosque militares praefectos Galli stipendia merentes, patriae amorem
deponisse, et stuppae exemplum sequi, qui si opus esset, et 13 non sufficerent, 26 cntones
Bematem
ive pagos sit proditurus pancos fore, qui imitentur Dasseloverum Berensem centurionem
quiarma ponere quam contra pacta patriae cum Gallis Rhenum transire maluit. Peccasse
Helvetios quod ligari sibi manus passisint, ut tantum numerum militum Hispanis, quantum
Gallis submittere non possint. Miram rem esse et prodigio similem, sed veram tamen, quod
Nuntius pontificis parem inter Cantones catholicos atque Rotestantes on officiis suis nuper
servaverit, quae liticula inpago Glaris nata, et arte Gallicorum emissarioram in majus aucta
apud glarem
laborabat. Dudum Gallos submurmurare aliquid de restituendo Genevensi Episcopo Turini degente,
Sabandumque in omnibus obsequentem habere, qui frustra inde sibi speret aliquid; Gallos enim
pro seipsis potius laboraturos. Deinde exaggerat indignitatem eorum, quae Galli cum Legatis
Helvetiorum nuper egere, negato aditu ad Regem, et remissa ad Tribunal Divionense
publica causa.
Postremo multis probare contendit Ludovicum XIV non esse vere Catholicum sed
argumenta excerpere, non magnum opinor operae pretium foret.
septentrionis Regibus, quam Gallicae pensiones integro decennio prosint Alludens credo ad inter tamen tutu dubito, quin a multis, quibus eadem mens est cum applausu, a Gallis autem cum indignatio
dictum nupercum Nor Wegis commercium. Hit sumtus matrimonus principis Georgii cur reet egatur: Et accepimus Plenipotentiarium Ratisbonae agentem gravissima quaeque Bibligotis