# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068768:0426
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068768:0426?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Allgemeinen Geschichte LH 11, 3
# Folio 210v, page id 00068768:0426
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 211r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068768&page=426
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068768/jpgs/default/00000426.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 66 lines, status machine
# Lines: 66 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Hoc rerum statu, quem deyaverruncet,
nemo salius vistula remorandis barbarorum
pragssius progres bus suffecturam credat.
Ut enim  Polonia et Lithuania in Molda-
vio et Wallachiae; ita silesia et Moravia
et Marchia in Transsylvaniae Hungarte et (roatiae et Hingarie
superstitis statum transibunt. erpetuis
desclabuntur;
excursconibus exportae es non Turcarum
tantum et Tartarorum et sosaccorum, sed e
natione
ipsorum solonorum, ni facile in Turcatsorum
Tartarorumque mores naturali quadam inclinatione
et ipsis perpetuis malis efferandae, quod in
Hungaria contigisse Hussarorum equitum
et Haiduccorum peditum exemplo docemur.
polonia ipsa obsequens et pervia erit dones
sultano libent, nova ex peditione utra aliquando
libeat.
ultra Vistulam ad oderam usque pomveria proferre 
nec certe magis progressus Turcitos, quam Lotharingia
Francicos morabitur potentiae simul et un
vastitatis. Quam tunc faciem Germaniae fore
putamus, ub unoquque ut poterit abiturae
in reg Regulas, in Fvicinorum praedam;
in theatrum confutionis; unoquoque sibi
utcunque in hoc agone patriae consulente:
ita enim natura comparatum est, ut
nagnorum corporum cadavera difflidant
mufos
in vermes minutos facile a quovis pedibus
conferendos.
Posito ergo bello Turcarum in Polonos,
Casarem omni dissimulatione seposita
mnibus totis Viribus poloniae in subsidiumire
non
debere. Quato satius transigere in alicuo
quam in suo excipere bellum; et partiri quam
hostem, quam totum sortiri; et praeoccupare
grassantem, quam auctum pati, et sua nudc
quam aliquando aliena voluntate bellum habere
hostium
et turbare potius Turcarum rationes, quam
amissa sua eccasione, alieuca servire; et hostimu
et sua acasione uti, quam hosti men meditandi
per otium expectandiuse commodissimum invadendi
tempus spatium dar. Quae contra de Induciis
cumfrca initis de recente beneficio recepto
(desertis a Turca rebellibus) de clade Varmensi dicuntur:
nugatoria sunt. Deum immortalem? An per Deum
immortatem tam caeci sumus, ut a Turca beneficium
nolis dari pte in nos conferri, et a nobis ei
gratitudinem deberi putemus. Aquisquam Re
sanus nescit beneficium ab animo aestimari,
quae necessitate, quae inescandi ao mente
fiunt, iis  neminem obligari. Turcicam
autem benevolentiam anno 1663. et 1664, Eredo didicimus.
et velut complanata erit
non magis progressus Turcicos
quam Lotharingia Francilos
morabitur: expectatura
tantum
Htunc etiam beneficio auxilioque
imputaturorum
certum est
tlibidini