# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068768:0429 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068768:0429?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Allgemeinen Geschichte LH 11, 3 # Folio 212r, page id 00068768:0429 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 213v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068768&page=429 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068768/jpgs/default/00000429.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine # Lines: 58 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Hoc jure Leopoldus jam ab imperii initio in ipsa huc ipsa opoloma a suecotum armis liberanda usus est, salvo paris id est phalicae (quis dubitat) instrumento. porcia et Volmarus aecte allegavere non posse caesarem regni tam florentis, Regis amici, religionis denique ipsius cathdicae eversio- nem pati: quid Polonia subacta in se in imperium suecos non ausuros? Vicinum iicendium in quolibet ventulo scintillas ferente in se suas ditiones adhuc a suprioribus malis sumantes transiturum. Quid est horum, quod narde majore jure, minore invidia Turcis poloniae perniciem parantibus dici non possit. An quod in Christianis non tulimus, Musulmannis induthebitur: Varmensis Clades magis ob ad invidiam pontifici canciliandam, (quam per Cardinalem Julianum jacis Juis jurandum Turcis datum reladislao Hungariae et poloniae Regi remisisse dicitur ajunit) quam jure merito jactata est. Ajunt Ammratem Fingunt Amura- them la borante acie sua ad Christi opem confluxisse, toties contumelia affecti opem confugisse, et puolata cruce vindictam in foedifiagos postulasse, ipse foedifragorum exemplar. Hisne Hypocutae laciomis (rocodiliritu fusis, magis quam vera suorum miseria servatorem nostrum com– motum putamus. Et vero nulla a juramento absolutione opuerat Alia nostra peccata poenae matura in conspectu Dei viud ua ultionem clamavere et si ad humana respicimus fatalisa nostrorum temeritas, extra ordinem pugnantium, et ubi victae spes affulsit praedamante victoriam captantium (quemadmodum apud Agriam quoque) omnia perdidit. florentem exercitum perdidit Et vero nulla a jure jurando absolutione divino hu pariter humanoque jure opus erat. Amutates constantino, olii acri obsidione premebat, communis conse vladislaque fidtucia sui, contemtu hostis, quem in Asia mora distineri credebat deinde spe classis pantificiae et venetae, quae Hellespontum ingredi et auxilia, Asiatica p transfretatione prohibere debebat minus quam par erat se instruxeratbellum. Sed mittamus hanc etadem: alia nobis ratio est, qui poloniam laborantem deserere pec promisium nec si exserte convenisset, servare possemus. Quid velat luperatorae jussu Legato Mircico quietem et transitum postulanti sultaro at logrem oonder siu quien tun ta sroe per consciculiae stimulos, et justam status rationem +bello preter omnem necessitatem ingu- riamque sola habendi libidine inflam mato pati sed +finstrata