# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068768:0484
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068768:0484?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Allgemeinen Geschichte LH 11, 3
# Folio 239v, page id 00068768:0484
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 238r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068768&page=484
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068768/jpgs/default/00000484.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 77 lines, status machine
# Lines: 77 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Venique nec maximus Monarcha a vilissimo ho-
munsione tutus est, si gustitiam ac religio
nem pedibus calcari fosse docuerit morta
les exemplo suo.
Il ergo indagemus id quod vere  interest
FrancaS Christianissimi Regisitum potentiae
augendae optimas rationes, tum id quod generis humani
interest incacigabime nosse oportet Poten-
tiae augendae ratio a potentiae verae natura pendet.
Potentia vera est quam sibi vir sapiens optet. Nemo autem optat Potentiam nocendi sibiipsi
potentia ergo bunta est absolita est equae
velis bruta est posse quae velis, Potentia sapientis
posse quae vlis presint; aut posse quae velis, velle
quae prosint. Sapiens si se furiosum aut lunaticum
bre sciat, optabit hunc ligatus esse, nec se quovelit
movere posse. Absoluta illa potentia in neminem
incidit nisi qui abuti non possit, qui nisi verum
bonum velle non possit, id est DEuM. Prodest
autem quicquid est causa voluptatis aut obsta
culum doloris. Voluptas omnis sensus harmoniae
Dolor sensus inconcinniratis. Harcurnia mapima
Exquisitissimus autem est sensus est ejus harmoniae aut
inconcinnitatis, quae est in nobis ipsis. quam ipsi sem
per nobiscum gestamus. antem harmonia in nobis,
consistit in conscientia sapientiae potentiaeque nostrae
id est et artis ac virium in nobis procurandi plurimas
plunim sensum ham voluptates seu sensus harmo-
niarum etiam extra nos, in quibus deinde  velut
in speculo reflexione quadam contemplemur harmo
niam nostram. Contratia de dolore intelliganda sunt.
Procurare autem plurimatu extra nos harmoni-
arum sensum, seu procurare voluptates, impedi.
re dolares, in omnibus animi sensibus lucum
habet certo potius consilio quam fortuitocasu
id demum sapere est. Cum sapientia sit scien-
tia felicitatis, et felicitas sit status voluptatum
expers dolorum.
Basis ergo ejus quod maximi
Monamha interest
Basis ergo ejus quod manimi Monarchae
interest sapientia ipsius est. Sapientia autem
Bac
non consistit im promtitudine ingenii aut memoriae
felicitate: memoria enim etiam stulti nonnunquam
ad prodigium usque valent; t heroica ingenia
nimium fortunae confisa, pudendos saepe ac sibi
fatales lapsus admesere, quod sulio caesari
Carolo Quinto, et nostra aetate Gustavo Adolpho
et Carolo Gustavo contigisse sumus. Sapien-
tia go inter bona animi arte acquisita, quod
Judicium inter ut vocant, inter dotes naturales.
Judicium est quaedam praesentia animi nihil sine
reflexione ad bonum malumque oriturum transmit
tantis. Hoc ingeniosi habent in partibus vitae minu-
tis, cum extempore agendum judicandumque est, cum
festivo responso, et aut consilio ex arena opus: unde
ingeniosi solent esse cloquentes: at iidem
plerumque non habent patientiam cum morampustres poscit
deliberandi de summa rerum, et maximi saepe mo-
menti negotia praecipitant. Indiciosi ergo quatenus
differunt ab ingeniosis sunt, quia omnia referunt
ad finem ultimum, nec praesentes tantum, sed et omnes rerum
effectus ponderant: Et Sapientes sunt habitum quendam seu
+ qui
d intelligitur
tet sibi aliisve nocere
+sensus
pulchritudinem seu
et si his si adsint plurimum ad acq
celerandas res praeclaras juvetur
+(id enim proprium est ingeniosis
praesentim diuturno praesertim
successu animatis, ut parum
praeconsultantes in ipsonecessi-
tatis articulo ex tempare re–
media se inventuros confidant:)
quod sentias faciasve