# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068768:0525 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068768:0525?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Allgemeinen Geschichte LH 11, 3 # Folio 260r, page id 00068768:0525 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 261v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068768&page=525 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068768/jpgs/default/00000525.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine # Lines: 64 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Apparet ergo Franciam utcunque domi tuta sit non posse tamen quidvis utcunque inju. ctum et ix bile a ratione alienum impune ac soliis tentare, sed vel amicis, prout res est, quae suscipi- tur, vel saltem indifferentibus caeteris opusshabere odiumque universali aut nonnihil propinquum uni- versali omni arte vitare debere. dii autem innos publici causa est opinio publice invalescens damni de animo nostro publica damna moliente, jureque in armis posito, calcata aequitate ad aliena rapienda ut quisque imbecillitate et vicinitate nobis opportumior fuerit, prono. d Vitandia ergo odi publici remedium unicum es sustitiae aut res aut species. C Species inquam, nam interdum injustis prodest species justitiae, quemadmodum Romani factilitium inter Reges et tespublicas arbitri simul omnes subjecere. Contra si desit justitiae species etiamfi tes adsit, odium publicum cum consiliorum perturbatione sequitur. Quemadmodum credibile est Ferdinandum II. et (III. Imperatores ut erant ternt boni principes fntasse quietisque aman- tissimi principes, initio fontasse per se certe inis forte (etsi fortasse aliud nisigatores cnsitiorum agitaverint) non nsi solam defensionem ditionum suarum, et hostium tandu resititionem religionis in statum scnfctionis nec pasniis molioe ule nisi invitos oste ex hoste surgente in progressus ulteriores tractos. sed c alles non protestantium tantum Regum et principum, sed et totius penc Euro pat arma irtilnineos irritavit. et ergo repetam connexionem: quantacunque sit potentia Franciae per se, etiam si esset invicta bello defensivo, particulari, non tamen odio universali se opponere non sine amicis quidvis impune agere potest, poterit enim perdere tum Luera praesentia tum spesfuturas. Lucra praesentia amuttet tium successus si nimia aviditate expergiscere caeteros, et ordinatis domi commerciis externas manufacturas et maxime Francicas excludere coegerit. quod tamen multi non facient, nisi extrema necessitate adacti. spes futuras evertet si cateros excitabit ad consplirationem universa– lem, quod fiet si institiae rationem aut saltem specien in bellis gerendis Francta sepisuerit; cum enim possitnocere vicinis, in praesenti virium opumque augmento tanto magis credetur velle. Contra pro certo habendum, desrierus quod uteres esset (quod tamen non est navali potentia nondum satis in veterata) justitiae specie Mansfludii Bruusvicensis Halber stadiensis vinaricusis. Dutla censis tota Germania latibula quaerentium persecutionem, cogitasse +opinio tamen Bastarum destina tionum ex ipsis sucessibus inopina tis nata et Hispanica consan ouinitate nata +praeter ipsos coeptorum praesen