# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068771:0414
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068771:0414?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Allgemeinen Geschichte LH 11, 6A
# Folio 208v, page id 00068771:0414
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 209r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068771&page=414
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068771/jpgs/default/00000414.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 67 lines, status machine
# Lines: 67 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

futurum
summa omnia sibi apud. Regem autor
augurantes, qui regnum ipsis debiturus
erat. Ila At imperatorem amicum
ertisimm Regis et gentis ,  a foedere quod illi
abominabantur maxime alienum.
spernunt pert pactis jus ejustestamentis,
pactis, legibus sacramentis firmatum
proculcant; haud aliam ob causam, nisi quod non ipse sed Gallus
non metuebatur. Itaque timiditate multorum,
corruptione paucorum, Hispania Gallis
prodita est
imperator L Ablegatis e foedus nuntiantibus
graviter respondit, Regis viventis hareditatem secari non debere
net posseienet sucejure aliede regre,  que
suo juri a quoquam derogari non posse; minime autem
ab illis _ qui vix ante decennium soldere A.d. 1687
initis, tueri spopondissent. Guilielmo beneficia
exprobravit, quem adolescentem, et subbelli Gallici
primi laborantem explicuisset. Sed ille sub vitae
exitum Galliae resisti posse desperans, honestas
rationes quaesierat, exeundi perplexitate; vel
sperars quietis certus, si Gallia servaret recentia
pacta. sin minus saltem id lucraturus, ut
potius deceptus quam victus videretur.
Crediderim etiam dalienatos imperaboris
Regisque animos, doenenauter cun altero
sacipte amico agit, mi aut seque quis quam
ateste eut ili ladminitas aut aibs
aicie satis cettiqe idei  administrorum
culpa  communis amici defecta, cui
utrinque satis admissionit et ficei esset. Ita dum
quisque intra suos cancellos stat septus, primum
frigus orepsit, de inde in diversa itum est, magno
Utriusque et Eurpae malo. Caesarem autem
Ceellis maguls adiltationibus
A Romini E, 6b
Caesarem sapienter partitioni restitisse
crediderim, e plura offerebantur, quam
exat,
a bello sperari possent. Pravidebat enim quod res fpartitionem inanem futuram,
res suit, Etispanosque es indignatate commotos,
in Galliam in inclinaturos. qu quorum perfidiae
colorem praebere nolebat.
interea Carolus II. Hispaniae Rex jam diu
desperatus extremis appropinquabat? itaque persuasus
vel terrore coactus a circumstantibus, sed maxime
a Cardinali Toletano 2. Octobris Testamentum
toti
condit, quod unum ejus factum memorabile haberi
quidam irridentes dicebant. Sed hoc quoque mgis
alieno arbitrio et pro jussu non suo arbitrio scripsit.
Ajuus Caesarei factionem Hispania nimium
certissimum et
optime meritum
=sangoine
paterne fovissit.
Fab Anglis malehabitus, et
Fad interigrum
communicationem,
cavendasque offensiones
Fis hactenus, constans,
dum vitae spes erat,
imperatorem nuntiis
literisque sui auturi
securum esse jasserat
sed tandem