# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068771:0416
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068771:0416?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Allgemeinen Geschichte LH 11, 6A
# Folio 209v, page id 00068771:0416
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 208r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068771&page=416
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068771/jpgs/default/00000416.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
# Lines: 63 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

qua Austriaco quoque juri utcunque consuleretur
et potentia Borboniorum limitibus contineretur
Et insultantis erat, pimbecillitatemq aliis aut vecordiam
exprobrantis, pacem staturam dictitare, post tantam
injuriam caesari, Britanno, Batavo illatam. sed
laesaris, aetas et cunctatio, Guilielini domesticae
difficultates, toederatorum ordinum pacificae mentes
usurpatori animos darbant, qui videbat cuncta immensas ditiones
sine periculo sine sumtu acquiri posse, et semper bellum si nasceretur
fauere qualicemque resti nasceretur; vires s,
post tantam virium accessionem facile propulsari
posse credebat, aut si praeter spem fortuna destitueret,
semper reieparti redini posse
quietem aliqua tantae haereditatis portione, et si pessime omnia cederent, ad partitionem
pastas
et vix aliquid durius extorqueri posso ipsa pacta rediri posse
partitione. Itaque nulla jam fidei cura nulla jacit, et
monfor
num foederatorum
oblata
admonitionibus praefext rediturque apud haerentem adhuc et consilii ambignum
oblata amncorum
haerentim plurimum a ponderis habuisse, ponam
en pcs et ducis Bavaria, et Vaudementis principis
voluntatem, quorum ille Belgas, hic Longobardos Hispanis
obnoxios recebat e reGebats
loca. cum opulentissimit amboque Hespani senatus sententiam
sine haesitatione sequetantur: ita munitissimam
loca Gallo patebant. Bavarus exalcerato in Casarem animo
animo, quem salis a quo satiari ambitionem suam
de quo ita se meritum credebat, ut nihil ambitioni
suae negari posset; indignatusque indignatus erat,
po
ad
filis sui jus in Hispanias viennae nequ cuitamen
ipse cum conjuge, non minus quam Galies Rex Gallus
renuntiarat,; nunc fatis iratus post amissam
cum filio em immensae potentiae  ad florentem
halliam ses applicuit, oblitus Germani sangoinis, et suae dignitatis
et juris imperii cujus primarium pene principem agebat
agebat. hVaudemontius
Guilieluni commendatione ad gubernationem Mediolanensem
provectus etat,  ut sidus homo tantae provincia
preesset. Sed  ille indigno transfugio spem destituit.
Testamentum defuncti Regis et mandata senatus
Hispani obtentui sumebantur. Sed non ignorabat
uterque qubernator dede principa
de feud imperii vassallum testari His pa
non posse, nec Hispaniam quicquam jaris in
Belgiam  aut Mediolanum habere; etsi
nuper in unius manu, Hispanica regna, et
haec imperii feuda fuissent. Iaque pronuntiationem
cognitionem, de jure successionis fendalis ad Dominum
ut
et quos vocant pares Curiae pertinere: Gubernatorem  denique
non sibi arrogare definitionem tantae contr. versiae
sed rent futuro cuicunque domino  integram
servare debere
fatis iratus post amisam cum
filigi et a N spem
immensa potentia spem,
Fdamnatis prioribus amicitiis
Hic antus