# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068772:0067
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068772:0067?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Allgemeinen Geschichte LH 11, 6B
# Folio 34r, page id 00068772:0067
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 35v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068772&page=67
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068772/jpgs/default/00000067.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine
# Lines: 49 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Recensio libelli cui Titulus:
pistola pro Augusto Hispaniarum Monarcha Philippor.
qua et jas ei asseritur successionis Hispanicae, et omnia confutantur, quae pro
investitura Rogni Meapolitani, et pro caeteris Regnis a Germans scipteo
sunt. Neapoli lypis josephi Roselli M. dCC. 1II. pagg. 148. in 4
eh Non erat cur autor a Germanis solis contra sc Borbonios in
naccausa scriptum diceret, cum constet jam olim, quando Ludovicus XIV. post philippi IV obitum
jura conjugis suae Galliarum Reginae praetendens, senuntiationem ejus impugnabat,
Hispanos, Ga italos, Belgas, Burgundos; novissime autem extincto Carolo II. Et
 Anglos, Batavos, jos Anstriacum scriptis defendisse.
Librum Autor Seraphinus Biscardus phiaippo duci Andegavensi, (quem
Hispaniarum indiarumque et. Regem vocat) dedicat. Dedicatio scripta est stylo
inflato et ampulloso cum quadam affectatione eruditionis, quam exiguam esse
apparet, cum primastatim pagina Carolum Regem defunctum aatr
na XX CH T_ elogio designet, dum debuisset dicere nakaxi7B, id est beati:
neque is enor typographi erit, quia inter errata non notatur. Ita mox
Dionem pro Chrysostomo Chrisosthomum scribit. Et elegans phrasis.
est (si dis placet): civitas haec omnis, et muri etiam ipsi tuum
adventum secum gratulabantur. Voluit dicere sibi invicem, aut cee sibi
lalia plurima aut inepta sensu, aut parum latina vocabulis, praetermitto;
libellus in modum Epistolae scriptus est philalethae scilicet ad dicaophilum.
ut ad rem ipsam veniam.
veritatis justitiaeque amorem Maetendens: quam vere res mox docebit
duo termanorum scrippta ad se pertata ait, quae confutare parat, p
pritis est libellus Romae Caesareae Majestatis nomine summo pontifici exhibitus
quo Regni Neapolitam investitura petitur, alterum inscubitur )us Austrialum
in Monardriam Hispanicam assertum. Sd Et vero in utrumque probra jacere
audet, blaterare autores ait nugas afferre
icum certe sibello imperatoris omine
Magnum causae praesidium collocat in antqua quadam Lege investiturae
(pag. 13.
oblato saltem reverentia deberetur
susciae a Regno Neapolitani: sed satis apparet, fontem rei parum autori cognitum
quae imperatorem Roma
adducat. Lexilla dudum antiquata est, (si modo unquam valuit), nam
et Carolus V. nlllit nulla quaesita aut impetrata pontificis
fuisse, cum ad t aute
eulla quanquam Rex Ncapoleos, vel ut stylo vetere loquamur, utriusque
siciliae esset, imperium non repugnante pontifice adiit; et Carolus VI.
cum Regnum Neapolitanum non vindicaret tansum sibi, sed etiam possideret, commen-
venia,
dante ipsa Roma  renuntiatus est imperator Romanorum.
Autor deinde 5. 1. N 2. 3. 4, a pag. 15 ad pag. 44 id agit ut
defendat jus agnationis in successione Hispanica non valere, et masculis remo-
fioribus foeminas propiores praeferri. Sed non est cur huic contraversiae
immoremur. jus enim Leopoldi imperatoris proximum ex matre infante Hipaniae
Philippi II sorore derivatum nemo nescit; exclusa per Leges, acem pirenaeam
juratasque renuntiationes, Annae et Mariae Teresiae, Regibus Galliae nuptarum,
posteritate. Sed autor materiam scriptoribus Austriacis insittandi quesivit