# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068772:0068
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068772:0068?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Allgemeinen Geschichte LH 11, 6B
# Folio 34v, page id 00068772:0068
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 35r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068772&page=68
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068772/jpgs/default/00000068.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
# Lines: 57 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

et hic
Multa tamen immiscet Aator quae stare non possunt. Valt in unaGallia
Agnationem moderari. successionem. Mirum est ignorasse virum in dania et suecia
legibus regnorum ee, ut masculi foeminis, etiam propioribus praeferrentur. et in
utineri
Germania tota, elo ipsisque etiam Austriacis provinciis idem obtinere
caeterum in Gallia ipsa cum philippus Longus sceptrum sumsit, successionem jus
agnationis adhuc ec controversum fuisse alibi ostensum est. Caeterum
Negari, nequit in Hispanias dudum placuisse ut filia fatbRegis fratri
autem
ipsius, et illius posteritas hujus posteritari praeferretur. Quod etiam ex Caroli V.
Testamento apud Sandovallium edito constat.
sergit deinde  5. 5. ad rationem plane ano6sovobor, sumtam ut
ait ex politia et sive utilitate regni; Borboniam scilicet Austriaco utiliorem
fuisse. Quae quam inepta sint nemo non videt. primum enim non ex utilitate, sed
jure regna tribuuntur. Agnosco equidem salutempopuli supremam esse Legem;
Sed aliud est salus sive necessitas, aliud utilitas qualiscunque. Deinde jus certum esta utilitas
10
plerumque controversa, et pendens ab eventu. Et. hancu
imprude
utilitat
vidimus. Nam qui Hispaniam Gallis prodiderunt, inepte sibi finxerunt, ea ratione
Monarchiam Hispaniae quam vocant integrams conservari posse, et illusit eorum credulitati
Rex Galliae, dum nec pedem terrae a se vel phalippo suo alienatum iri spopondit. Sed vix
Gispaniam obtinuit philippus, cum ElectoriHi Bavariae Belgium suum donavit, et
italicas provincias (apolo Arida f VI. obfuli
contrarium vertit.
vel quaesiverunt, vel quaesivisse videri volueruntu iam si (arolo VI. regnum detulissent
facile conservassent integrum Monarchiae corpus; neque enim nisi tradentibus Hispanis
aut eorum Gabernatoribus Galli facile Belgium, Mediolanum, Neapolin, Siciliam obtinuissenti
sed lecto sibi phicipio omnia exettispaniam in Europa haud dubie amiserunt: tanta in
illis vel voluntatis vel judicii perversitas fuit.
Arobciorsa etiam sunt, quae ite gradus proximitate tanquam pro phibipo Andega
vensi affert: cum manifestum sit hodie  reguia non ssecundum gradus sed lineas
deferri; et lineas tam An Ballica per Annam et Mariam Teresiam inGallos tradu
tas legibus pactisque juratis, denique pacis publicae tractatibus exclusas esse
Tandem f.Z Ecaput rei attingit noster, quaestionem scilicet Renuntiationis
Exclusionisque Borboniorum. nepte opponit jura privata Majoratuum Hispariae, ubi
sine approbatione sRegis renuntiationes non valent. Regnorum em successiones non legibus
cimilibus juris privati, sed jme naturae et gentium, et leribus fundamentalibus populorum
gubernantur, tnter quas potissimae sunt quibus pax publica stabilitur, ut factum est in
Foedere pirenaeo. Meptias etiam Advocat Gallici veteris repetit jactata Reginae
suae jura ex prirati juris cantiunculis probantis, quod quo filiarum tenuntiationes odiosae
habentur; cum constet legibus privatis filiarum saluti consuli, ne circumveniantur; at nons
potuisse melius filiae Regis consuli stat, quam si magno Regi in matri monium datetur
Hoc autem sine renuntiatione fieri non posse constatat itaque aut omittendum erat matri-
monium aut renuntiationi, standum
Acidetur autor tueri velle ineptissimum
intolerabie quorundam effatum, quasi nullis sactis aut foedertus  posteritati liberisue etiam
nondum natis Maejudicium inferri possit. Quod si verum esset nullae un quam fieri possent
validae pacificationes aeternaque bella pro successorum libidine forent. Et ipsi nunc
horbonii ad illas spretas damnatasus  a se Renuntiationes in Hispaniae redierunt
ut scilicet creculis iterum illudenent,
sophismata deinde nupera Gallica recoquit f. XI. Causam finalem fuisse
Renuntiationis, ne duae coronae Hispanica et Gallica conjungerentur. Sed errat.
in ipsis Tabulis pacis pirenaeae, et Renuntiationibus Annae ac Mariae Teresiae, etiam
aliae fuere expressae, et inter alias aequalitas inter Regna, seu jus lationis, ne