# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068773:0001
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068773:0001?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zu Deutschland LH 12, 1
# Folio 1r, page id 00068773:0001
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068773&page=1
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068773/jpgs/default/00000001.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 112 lines, status machine
# Lines: 112 recognised, mean confidence 0.85
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Suspicion de origine appellationis Germa
norum, et antiquissimo heroe Herman vel Irmin
mihi
Suspicio aliquando incidit eandem esse appellationem
Hermionum (quos memorat Tacitus) et ipsorum Germanorum.
solummodo
pronuntiandi tantum ratione variata. Etsi enim Hermiones
partem tantum significent gentis, tamen saepe pars propior
tobi nomen apud vicinos dedit; cum Hermiones partemiradinotos
et
s
Germanorum esse appareat Rheno et Gallis vinionem. Saepissime
yssuisse
U
CsH et G.simp simplX HH, et assecta e
certe inter se permutantur poputis
aspiratio et Guer CH,
e autem exemadmodum quos velluti quos Grumtus vocunt at
am H Germani pronantiant ut s durius, nec multam parumgillis
A
agriu es
ita
licni quos lafini
sic idem est u gatio, hesse vel cattus 
interest inter Cachzig et agius ocleginta
id est
Germanos vocant Hermanos, sclicet fratres C Franci veteres
Hispam
rnuntiobant
quem nos hodie d.cimus Ludovicum, cum aspiratione efferebant
ofludovicum, quemadmodum indicat scriptura vetus diplomatum
 a qua
s antem
unde nonnulli fecere Chlodovicum sive Glodovicum, et extrita,
Chlotarius, quod est composita apirat
aspiratione Clodovicum seu Codovaeum, lovis. Ita Rmirias
antiquiorum apud Francos scriptorum,  aspirationes magis
sectantium, idem est qui  Lotarius posteriorum;
quemadmodum idem (hildebertuscet Hildebertus, ut alia taceam.
qui
Saspe com Hlinpe
saio
idest
vel Aldobrandinum. Saepe etiam Germam. Pro X vel G habent cur qeol, fioles parcer, unde geolier
pallia
iplicem
sus etiam pesur
velut H, r ebanescit
et itali pro Childebrando vel Hildebrando dicunt ilhebrandum unde
simplicem aspirationem. Ita caput illis haupte; Koilos (graecum) hol id est cavum. quanti (gants) hand sche
ganmarus hummer id est as cancer marinus,
galeaa helms
et
eale
Hor KOPH id est puella,
uit
gars olim hoci
hur, garce gallis garce, ut iisdem gallis (garçon, quod Germanis bube, juvenis, bit.
am haec origine sua indifferentia sunt, ut  hodieque garcon; etsi nunc
le
eterio
sed hoc obiter. Similiter ergo iitem vel ab eodem: German, Herman, Irmin. apud saut notioribus
Nec magis mirandum est a solis Hermionibus omnes inde
a Rheno ad Vistulam vel potius ad pontum collinguaneos dictos
Germanos; quam a solis Teutonibus o
Tuiscona propius referente, omnes ici Teas Teutsch, italis
Ducem ductore or
edesosii vel ab solis Allmannis suevi ad Rhenum positis, Germanos
seu
omnes vicinis transrhenanis dici Allemannos. Soli Angli retinuere
annellationem mutatam in
laltinam protunnationem Germens, vel ut ipsi pronuntiant (nostra
o
scribendi ratione) Iphermens; nam Teutones p accipiunt pro Belgis
lavicur limuts
Autig. Sax. 710
quemad mosum lento nes omnes
apud a parte vicina gallis
Anemunni vocantur, quod
nomen dumi ad silos svevos
caeterosque superior Rcno
propinquos pertinebat
Et similiter
sin rumappees
dcetns verit
beni apadtanitum
uns
Facitum appelle at
acepere doc o
appellent
german
a
u
denque illis est agzeius et achsis
octoginta ipsum autem
e
C
ferunt Termani
Germani, ut
ut aute A, 0, u
solent eferre
Galli italive
Tale G vel CH 1
asparasio abit
qui idem illis quod
e Germanis Kerl
dest qui septentrio
naribus carl
dust erum vel
autore Hermanno
fortase Hermanuo
ermino