# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068773:0117
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068773:0117?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zu Deutschland LH 12, 1
# Folio 59r, page id 00068773:0117
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068773&page=117
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068773/jpgs/default/00000117.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 76 lines, status machine
# Lines: 76 recognised, mean confidence 0.83
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

An
a
sax
Mihi aliquando
susjucio incidit
pronuntiam tantum ratione varieta
i es eandem e
appellationem
Herm
quos memorat
islorum
onum aqud lacitum et Germa
iorum; et si enim Hermiones partem tantum ognificent gentis, tamen sape pars toti nomen apud vicinos praeseitim dedit
lt
Cum constet ifermiones appareat partem esse Germanorum pheno
erte
propior
viciniorem. sane
inter se permibantur populis, aspiratio et G vel eH imro aspiratio fortior in CH
ex CH vel G redit ae in H abit.
G
s
A
Cata
Gene pho
vel G transit.
saepissime
dequi vicissim mollitu
spani quos latim voc appellant Germanos vocant Hermanos, sc fratres
ranci veteres quesqnos hodre dicimus Ludovicum, cum assuvatione efferebant Hludovicum, quemadmodum iudicat
veteres
scriptura vetus diplomatum, unde nonnulli ferre
Ceddodicum su Clocovaeum Chlodovicum, seu godovicum.
et extrita aspiratione lodovicum seu slodovaeum. ita Clotarius idem est quo
pio
habent
ii
Lotarhus.
saepe etiam Germani ex Kve G faciunt aspirationem, ita pro caput dieunt 
rgo
idem quis
o Koilos holo gammarus hummer similiter Germani hermes. Hermas
est a
s
ve
ide
aterum si quaras uni
 Gallos laccepis
postitibus, et ipsos. Termanot non repugnasse sic accipi; non
 um est tamen mii suspicio
aliqua veterem quendam Herbem
rn Hermannum vel
prmarem
lo Rdmanis not
on se anti quiorem
md
s
bube)
haupt, horti hursmellate
oscollinguanos in agis mirandi
tol Aremannis
aub duberem, velut stro viris genaru, querrarum, seu militaribus vel
creddenius tet
ed
ole Apglet retinu dis tailinam appellationem. Gerbuears 1F seu TAAesmens. Nam reulones pro Begis accipiunt
s
temannorum vel Germanorum. appellatio; no et
Tacites inguam
1
e
pyella, garce; qae oriuiue indifferentia, ut garcon
solis  Hermionibus, omnes  a Rheno ad vistutam, vel ad potius ad pontum dictos germatios, quam
italis
quam a solis Tentonibus omnes hodie dici Tuifsch, Ledei
omnes vicinis transpreccams dici Memannos.
vel