# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068778:0003
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068778:0003?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zu Deutschland LH 12, 3, 4
# Folio 2r, page id 00068778:0003
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068778&page=3
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068778/jpgs/default/00000003.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
# Lines: 62 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Quaestio illustris.
An Matrimonia principum Germaniae Prote
stantium sin in gradibusp solo Canonico
jure prohibitis, contracta, sint ob defectum
Portificiae dispensationis irrita; qu nec
habeant vinculum indisso tubite quoad effectum
Juris Canonici; nec habeant vinculum indissolubile;
Respondetur etiam ex ipsis Juris Canonici
principiis, et Ecclesiae praxi pro validis habenda
esse. ac proinde ab alter contrahentium.
N
ad Ecclesiae gremium reverso, matrimonium
aliud vivente conjuge priore valide contrati
non posse.
Quaestio quam aggredior  numero censeri debet
ead pacem publicam et tranquillitatem Germaniae
pertinet, quae cum Ecclesiae jure et conscientiae regulis concilianda
est. Quanquam enim certum sit peccata ne publici quidem
boni causa ad millenda esse, saepe tamen mutatur natura rei,
subjectae, et cessat peccati ratio per publicae necessitatis excusationem
Hoc loco vero ostendemus, nec Ecclesiae Canones allo modo
adversari, et si facerent, communi necessitati jus Ecclesiae
positivum, cedere.
Ante omnia autem pro certo habenda est haec positio:
Matrimonia haereticorum cum Catholicis, aut inter se regulariter
esse gurc camonico valida, etiam quoad vinculum indissolubile
Vetere Canones, et Concilia quaedam eu de re varie locuta
sunt, ut de multis aliis, circa quae se Ecclesia nondum satis explicuerat.
ei Catholicim Sed hodie omnes Scholastici pariter et
nonista communi consensu docent hanc veritatem, quam Bellarminus
late quoque propugnat in libro de Conciliis, et ad autoritate contrarias
cudam Cincilir respondet. Nam
quod attinet ad locum Pauli ad Corinthios, ubi dicitur non esse
jugum trabendum cum infideli, et posse fidelem separare se seabintideliatqe aliud conjugiuminire
abrfidesi, si non possit ei cohiabitare sine injuria creatoris,
et atqueatiadigi iiu, ex eo tantum inferunt 
Doctores Catholici, quod matrimonium infidelium vel cum
infidelibus non sit sacramentum, nec proinde vinculum importetus contineat
at vero infidelium nomine intelliguntur, non haeretici, ea
enim ut recte ait Sanchet (in  Opere de matrimonio ubi
hanc quaestionem tractat.) abusiva valde et impropria locutio
foret; sed i qui nondum baptismo regenerati sunt, unde
fit ut etiam catechumeni nondum baptizati, etsi fidem teneant,
tamen in hoc negotio pro infidelibus habeantur, et matrimonia
ipsorum et cum ipsis neque sacramenta sint, neqe vinculum
ntinela
indissolubile importent, ut docent Theologi Scholastici et
Casuum conscientiae scriptores, qui iidem hanc tenent
regum generalem, uet bapti omne matrimonium ratum
baptiz atorum sit sacramentum et habeat vinculum indissolubile
si sit  copula consummatum. quemadmodum
Posilive docet Layman in Theol. Morali ub
et et alii complures; ac ne unus quidem hodie inter Theologos
Scholasticos, Theologos Morales, et Canonistas reperietur,
qui ea de re dubitet. Cum praeter communem Doctorum
consentum etiam praxis Ecclesiae Universalis, quae legis vim
habet, consentiat. Nam in tota Germania Gallia, Belgio
matrimonia hoec quotidie vel inter harticos Catholicorum
cum protestantaitus quotitie celebrantur, et non est
Fothat. ex L 1. 1.109
qui scilicet nullius alterius sacramentigratiaeque sunt capaces
quamdiu primum non accepere, quod est aaeteritum porta