# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068778:0006
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068778:0006?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zu Deutschland LH 12, 3, 4
# Folio 3v, page id 00068778:0006
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068778&page=6
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068778/jpgs/default/00000006.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 75 lines, status machine
# Lines: 75 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

aO Judicium Auticum, nec Cumera imperarlis
nec ipsa Dita diaeta ullo modo in dubrum aut controversiam
revocat, iu Principum Protestantium quasi Episcopale, cujus
vi illi inerectis in sua ditione consistoriis, Ecclesiasticam
exercent jurisdutionem;  unde  in causis matrimonialibus
porro ritualit,, dogmaticis, aliisque id genus, quae antea Episcopi
si habebant eebus eapp nullo modo se Caesur atia
imperialesque Judices miscent; cum illa apud Catholicos ad Episcopos
et pontificem ensre nentium, apud protestantes  ipsos
princises aut eorum consistoria pertineant respondebit
espondeit aliquis, cum Cardinali allavicino
aesarem tantum jurisdictioni Ecclesiasticae brachium seculare
denegare voluisse, non ideo actus protestantium in contradium
validos licitosque reddore intendisse.
Sed replico, aeserem
volusse facere quantum facere potuit, potuisse me nonquidem
licitos, attamen validos reddere protestantium actus jam ostendam
Ajo igitur Imperatorem et Imperium
potuisse tollere partem quandam Turis dictionis Ecclesiasticae
eamque ita destruere, ut  ejus exercitium imposterum fiat
invalidum, et ut actus contiam fiant validi.  ac
proinde imperatorem non vero ut fiant ideo liciti. Quod
ut ostendam sciendum est, quemadmodum jus Ecclesiasticum, ita
et gurisdictionem Ecclestastcam esse compositum ex multis heterogeneis
conflatum. nimirum esse partim juris divini, partim juris
positivi Ecclesiae Ueniversalis, partim venique esse juis precarii
libera principum secularium voluntate Ecclesia Romana
concessi. Juris divini est, potestas  lesia ligandi et solvendi,
potestas excommunicandi (: etsi non omnes effctus excommunicationis
Canonico jure intro ducti, sint juris divim:) potestas clavium
seu potestas ligandi et solvendi: potestas Ecclesiae Oecumenicae
sive Ueniversatis, instar Reipublinae cujusdam magnae, in
omnia sua membra, ex qua pendet potectas excommunicandi. Ecclesia excusi et decur at
p quam illi qui us ausa ex communicati sunt  gratiae
sacramentorum minime participes sunt, et in statu periculose
collocantur.
Juris Ecclesiastici positivi est, quicquid
ab ipsa Ecclesia Oecumenicatur in concilio aliquo
rite habito pro lege Ecclesiastica definitum est item quicquid
generali Ealefiioe consuetudine pro lege invaluit; m quicquid
cum Ecclesiarum approbatione et consensu a Pontisice Romano
Episcoporum primate generali statutum est. Talia sunt
multa quae de maribus ac reformatione, in conciliis
et pontificum rescriptis et viridi observantia habentur.
quorum catalogum texere non altinet, cum sint infinita; et huc
ea quoque pertinent quae vulgo precepta Ecclesiae vocantur
ut de jejunris de ferris, aliaque idgenus. Juris Ecclesiastici
precarii sunt quaecunque necessario Ecclesiae, non erant concedenda
imo nec ab Eeclesia erant, stricte postulata, et constituta
sed quadam princissum pietate superabundanti, aut etiam
majoris boni causa Ecllesiae sunt conessa, x quaque oeiqi oppins imperatoribus Ecclssiae concedebartur
Tales sunt exemtiones quaedam personarum et rerum Ecclesi asticatum a potestato seculari; exemtiones regularium ab ordinatiorum sunifdiction
Imiforctioni ila uuniversalis cmassa curiae Romanae icpud
omnes atholicos concessae, pars multo maxima. et in specie
ex sententia petri a Soto magni nominis theologi Catholici
quius  corcilio tridentino flo interfuit, jus
Ecesiae in causis matrimonialibus ei statuendis aut
relaxandiis matrimonii impedienti irritum reddentil
sive ut vulgo loquantur dirimentieu, cume principum seculatium
exelusione, o sane constat maximam emperatorum
Christianorum velerum in Clericos, et ipsum pontificem fuisse
et exentiones cleri fere a Francorum et Germanorum pietale
profecta esse. Quae cum sint ab alis Catholicisviris
doctrina praestantibus prolixe et irrefragabiliter tractata
stabilita, hoc loco exsirit reperfere inutile foret quod
autem iu Eccessiae in causis matrimonialibus inter precaria in
s
a hulpentum
mitus ostem
ex libera princigum seculeorium hioe Eeclesiae quadam
pretate atque reverentia concedentium volluntate
ortum habet
putorum
quadam
quadm