# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068778:0010 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068778:0010?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zu Deutschland LH 12, 3, 4 # Folio 5v, page id 00068778:0010 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068778&page=10 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068778/jpgs/default/00000010.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 126 lines, status machine # Lines: 126 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. aqualiter firimas habere Nam ea portio quae de jure divino est, quae scilvet potestate clavium, et potestate excommunicandi fere continetur inviolabilis haberi utique debet, neque ula humana dispositione temeranda. Sed quem sed statua danielis in staresse cujus pars aurea, pars aenea, pars terrea est: Nam ea portio quae de jure Divino est, et his duobus: jure scilicet clavium, et potestate excommunicandi maxime continetur inviolabilis haberi utique debet, nec ulla humana dispositione temerando pars Epositivo Ecclesiao jure, et vel conciliis, vel unigersali consuetudine in Rempublicam Christianam introducta ed cones Ecclesia, satis certi non constut, omni quit suo resiguase renuntrandi juri suo etiam extra necessitatem, ex gravi tamen causa potest revocari. praesertim cum sint quaedam principum zura b rum a nabura Mapestatis opris inseparabilia, quae nullo modo ab ipsis in praejudicium successorum alienati possibile est et talia semper iccclesrae precario tantum et quad donec bonii bonum publicum aliter jubeat, non vero irrevocabiliter et in perpetuum concessa intelliguntur. Et talis est exentio bonorum Ecclesiasticorum aliaque id genus quibus et essio ejusque naturae etiam intelligi de potest illa i condescensus principum, u exquadam pretate atque reverentia Ecclesiojus in mahimontatu cantes mutrimuntales transscribentim, ut dacuit petrus a sito Nec tantum rationibus Cardinalis pro distinctione proposita docebitur matrimonium aliquod dabsbabitum fuisse validum juret civili et invalidum quie canonico. Sane constat ex jure pontificio, Sporro Eadem distco etiam exatio Non tantum autem matrimonia pire canv Eccesiastio Cmonico improbata, atraris rationibus tum ouoratibus, tum speciulibus, si Parentes matrimonium, ipeitum contruhentes igunorent impedimentum, improbanda sunt, sed et i gure reicis a a unt intantes legitimes ae arari sed non ideo matrimonium erit validum purecivili, neque ex eo conjugibus compefent lucra matrimonialia, satis Jure civili ntra polii ostrectio ista praxi perpotine Euclesie contra est, quandoeunque enim in historiis de matrimoniorum a principibus initorum eibe validitate, aut liberctum legitimorum jure quaesitum est, semper ninguam audita est haec distinctio, sed semper contenderunt pontifices qui ex matrimontis jure Canonico invalidis suscepti essent, neque sincessionis pra reguorum ac principatuum ertio cum turisconsulti quidam docere vellent matrimonia Canonibus approbata, juri autem Romano adversa, (2 qualia uunt matrimonia liberorum sine consensu parentum alidque.) dhabitura quidem effectum guris canonici, et vim facramenti in ectum conjugi f fore; sed carere effectu juris civilis caritura ac proinde negandas illis successiones, et alia legum, secularium beneficia esse, hoc inquatum docernt quidam, ab alis sunt axplosi: et Baldus salse dixit cynum hoc in bicipiti somniasse illis est haec distinctio mandita etab omni usu Reologi quidam pro certo supponunt quaecunque matusmonia apudaolos u matumonim ie iner chrino habeantur jue qvili regulis invalido, ta tamn etau un valida ea jure canonico quoque valida intelligenda esse, ita ratiocinatur stephanus Bannis e societ. Iesu qui inter alia ex do probat matrimonia haeresicorum etiam quoad vim sacramenti et vinculum valida esse, quia alioquin apud magistratus catholicis ne pro civiliter quidem legitimis agnoscerentur Rationes contra distinctionem speciales sunt ratione eu applicationis ad ettingunt applicationem ejus ad recu praesenterusatinatrimonia sclicet protestantium in gradu protibito contracta, partimjam altigimus: nam primo, ostendi paulo ante imperatorem et status voluisse, necessitate publicae tranquillitatis cont coactos derogasse potesta juritdictioni Ecclesitsticae in protestantes quantum in ipsis fuit, seu quantum ei derogare jure potuere. Se cundo ostendi derogare eos potuisse imrisdictioni Ecclesiasticae, inquant ea non tantum suspendendo admnistrationem brachii secularis ad ejus executionem requisit, sed etiam quantum ad ipsummiet pitictionem in ipsammet jurisdictionis radicem, exercendo derogandi potestatem, quatenus ea derogationis est capax, tertio ostendi juusdictionem Eeclesatio derogationis esse capacem, in quantum non est de jure divino, sed vel lege positiva Ecclesiastica, vel Boluntaria et princimum concessione quodam jure precarii introducta. Quarto ostendam infra fusius imitdictionem Ecclesiae matrimonialem, hujus esse naturae. quinto ostendam quomodo Reipublicae sit potestas in Matrimomiatibus ad tollenda ac statuenda impedimenta matrimoni dirimentia sive irritum reddentia e uman quatenus subjectum materia hujus sacramenti politica sive curlis est Et certe alioquin si nullum omnimo principibus et Rebus publicis in re Ecclesiastica ju esset non esset in eorum arbitrio recipere aut non recipere decreta conciti Tridentini, quoad reforugtionem et disciptinam, quemadmodum non pendebat ab eorum arbitrio recipere illud aut non recipere quoad definitiones de fide. Et tamen contrarium est de praxi communi, scimus enim neque in Gallia neque inGerma nia Tudeutinum esse plene receptum. Quod si jam in Regum et Rerumpblicarum potestate est, non recipere quasdam leges Ecclesiasticas positivas non video cur t ex in eorum ipotestate autiquare qua qui causa quando satis certo non constat prai animus in perpentnum sint abuteatitius Ghiran seit sihe sapublicae cuntiles sit futura et alioqui lita past erit conguges inde patantios endemnes servali etsi nihil ex matrimonio putatitius lucientur, ut recte in suprema Brabantiae curia decisum refert petrus stock mans Ictus doctissimus, et nuper catholici regis in ad Comitia imperii corculi Burgundici nomine legatus qui et Wamesii in eam rem responsum adducit, consit. Canon Tim. 2. consil. 52 Casus a autem apud Stockmanumque in Vecisionum Brabanticarum corjugimus inera duo, quos spiritualis cognatio secumum nuptias moninas nuptias contrahere vetabat, in exus Ccojugio 12 munis p’imanserant et atalem exegerant levinsculum erat impedimentum, et quod fere imnorari solet ab tionis testis et parens mystica astiterat; post nec ex conjugio ejusmodi putatitimtuorum capi debere ficert ut damna vitentur; unde fieri ut acquisit durante matrimonio dividi debeant, velut inita societate omnium bondrum, similis facti spec ccisa habetur apus Baroudam lib. 1. c. 37 Ne tantum Jurisconsultomu sententis in causis p christianarum usui perticoria haec tones judo partum explicut pattim fusius explicubo Bauniis necsunt: tract XII. theol. ent quaest 10. liberi puo leritinis lege Gallica habentur et succedunt, quod non fieret, nisi ma– trimonda eorum essent valida et concludit his verbis: cum ergo haereticorum liberi censeantur legiti et ut tales in eorum haereditatem veniant non postea etatinonium claudestmum in iis tantum loeis non est ratum, ubi Lex concilii recepta est et in altia et Germania ubi ratholici et hareticippromi sent vivunt dec retu Concitri Tridentim quoad illos non est admissum indicio est quod eorum liberi descreto senatus censem essenequenu na ali ut esitue deflepo