# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068778:0022
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068778:0022?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zu Deutschland LH 12, 3, 4
# Folio 11v, page id 00068778:0022
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 10r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068778&page=22
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068778/jpgs/default/00000022.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 105 lines, status machine
# Lines: 105 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Romanae crrice potestatem amplificet
Sed sanchez multae
ingennitatis Theologus, quanquam ex sperati esdinipsui oto
quim fuerit resurta) sedi Romanq addictu non ideo minus libere
n
sententiam dixit, qualem juri ac rationis consentantam credebat
et apparet quemadmodum sinet Fagnamis Canonistas citat astiputantes
ita Sanchesium Theologos a suis partibus habere. Operae prettum est
qua adc non ferciur. Dempo as Add placint
audire ipsum: Consuetudinem, inquit cum scandato conpinctam eas vires habere (ut dematui monious raliditate iu citroducere posit)
eas habere vires asserunt Petrus sotus loct. 4. de matrima ad fin. Albertus
Pighius cont in suis controversiis, controvers. 15. ad finatbulensis
ctat ad Y. Reg.  8. qu. 175. vers. dicendum quod non. Et quamvis
Doctorum, major pars petat consuetudinem, scandulo  comitatam,
adminiculo juris antiqui adgutam, ita Glossa c. fin. verb. cognovissent. De
sponsa duorum etc. C. cumcolimnfine desteric. conjuus. et c. super eo verb.
consuetudo de cognat. spirit. ec. quod super. verb non obstante
de consan. et affen. Antonius, Abbas, praepositus Alexander de reva
Angetus, brunellus, suppl. Gabriel. Navarrus in summa. sunt tamen aliqui qui
scandali non meminere. Sunt tamen aliqui qui scandali non meminere,
Tales Ravennas, Vincentius et Goffredus Quillermus Burrile
Barrilonas Driedo in lib. de libertate Cdripiana, villalob in com. opin.
plurim autem ex hisum Non puncis. Sante sanchesii autem eadem
seulentia est, quod  sine ullo alio adminiculo consuetudo in Ealesia
inducatto Ecclesiasticum, imo etiam aliudjus Ecclesiasticum tollere possit.
Unde statuit etiam impedimenta drimentia tollere posse consuetudinem.
Nim c. fin. de consoctudine statuitur genraliter vires habere consuetudinem
derogindum legi. Imo addit sauchez etsi semel consuetudo aliqua
reprobetur, quemadmodum in c. quod super his. in fin. de
consanguin. et aTubi dicitur consoetudinem quae pemullat matri
in gradu prohibito esse potius corruptelam. tamen exgova causa posse
legitimam consuetudinem induci ut taliter conjincti vatrimonium lineant
Neque enim quisquam sanae mentis negare potest, dari posse causam justam
ouae legis inducendae, qua gradus aliqui canonibus antiquis interdicti e
permittantur. Humana enim statuta Bariari puxta temporum diversitatem
quandoque opus est. C. non debet deconsang. et affiri. Hactem
sancher qbi nihil potuisset dicere clarius atque expressius, si
super nostra cousa fuisset consultus. Manifeste enim inuuit tnum
Aeges Eeclesiae positivas, quae humana statuta vocat posse expista
causa, velut necessitate publica, per consuetudinem, at proiinde etiam
per expostam non minus ac per tacitam gentis alicujus voluntatem
abrogari.  Ex his patet, sanchesium aliosque ab eo
ab eet citatos  sopra citatos in responso Pontificis nond. C super ea non
tam casum specialem, super quo emissum est, quam rationem decidendi
intueri. Pontifex scilicet consuliterz, an certa quaedam cognatio spiritualis
matrimonio obstare debeat, respondet Pontifex consulendam esse El
loci Diveceseos illius aut vicinatum consuetudinem. Et facire patet ex
tali responso, non esse mentem pdontificis, condere hoc loco novam legem, aut
Consuetudinem habilitare ad efficaciam quae ipsi non competit; sed Pontificis
mentem esse de jure quod jam est respondere. Rescripta enim in
Casibus quibusdam particularibus, non tam habenda sunt pro legels, novae
quam projuris jam positi applicationis ad casum praesentem esse
praesumuntur. V satis scilicet declarat Dontifex se velle in ejusmodi
casibus, consuetudinem consuli. ut ridiculum sit imaginari ac plane
imliginarium, fingere pontificem hocist voluipe hoc loco speciali
approbatione stabilire  consuetudinte, vie ad certos casus; cum
tamen ratio nulla reddi possit, cup in Z tali casu potius quam in
alio, qui aeque positivi juris est locum habere debeat consuetudo
Nam dicere quod i hic cajus in praesenti casug jure veteri matumonia
ejusmodi et prohibita, nihil ad rem pertinet; cum nullo indicio
Declaret Dontifem, quod alioquin verbulo fecisset, ejus circumstantiae  habitam a se
Cum ergo ratio sit anima degis, ratio autem decidedi, allegttur
metus turbarum, novitatis, scandali si consuetudini contraveniatur;
se rationem.
hinc patet non tantum scandalum, sed et alias causas aeque graves
qualis est tranquillitas publica, efficere ut consuetudo habeat vim
legis Eclesiasticie etiam circa matrimoniorum validitates.
Atque illud hinc sine controversia discimus bono publici causa impedimente
matrimoniorum dirimentia cistitur, imo et tollis osse. Nam et
illud jam ostendendum est, qui unum possit habere et alteri
in potestatem, qui constituere possit ejusmodi impedimenta, eidem
et ju esse lapore constituta.
i
Rotae quoque autoritat in cum tu de Pontificis jmre
quaeritur, suspecta est, velut domestici tessis.
sant alioqui constat  esse quaedam in Rota in troducta
ocum de pro prium Parochum requirit
Tridentimum, sufficer, ut quio mense antegro alicubi
aga, ut paro locum contrastus, ac proinde et
alienigenas et qui parvo tempore in aliquo loco
morantur ibi contrahere posse. Quod
ordinariorum ad ordinariorum potestatetu 
Romanae curiae invisam pertinet. Mens vero
concilii, et eorum quotum solicitatione hanc
reformationem altroduxit comilium, haec era
ut proprius parochus censeretur is qui est loci
domicilii ne scilicet. focile cuique facile esset
loo ignto contrati apud ignotos contrahere, quod
esset matrimonia clandestina antica exclusa
postica in falesiam reducere. Eem idem
in
Biblotleca Cu suprema Cunia parisima
teneri pate ex Ares
eam
Hux redditis
l habetur, ubi quis agit
animo ibi agendi, majore anni partee
Quod ideo adduco ut intelligamus in 
hujus modi quaestionibus Romanistarum  autori
tatem non adeo irre fragabilem.
ntm
endam.
H eir ca gudus prolibitom
de quibus in frminis logoiter
positionte erg