# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068778:0023
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068778:0023?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zu Deutschland LH 12, 3, 4
# Folio 12r, page id 00068778:0023
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 13v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068778&page=23
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068778/jpgs/default/00000023.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine
# Lines: 64 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Postionen ergo hanc Corstitue statuo: Qicunque jure novo introducto
efficere potest, ut aliquod matrimoniorum genus antea ralidum
nunc fiat invalidum, contra is contra efficere potest, eodem modo
ut quae antea invalida erant nunc valida habeantur. Quod
theorema, quodam demonstrationis admodum manifestae genere
ostendi potest. Nimirum quicunque legis latoriam habet potestatem
qua impedimenta nova dirimentia statuere possit, is eo ipsa
matrimionium aliquod tivitum re is eo ipso matrimnimm aliquod mahimonii genus
validum antea nunc reddit irritum qui matrimonii genees aliquod
validum antea nunc seddit irritum, is contra matrimonii genus
aliquod validum autem nunc reddit irridum antea, nunc reddit validum,
quam consequentiam ita ostendo: Esto Titii matrimonium
isse
aliquod, jure vele validum  quod novo jure per introductum
impedimentum derimens erritum habeatur: eo ipso
efficitur ut secundum Titii matrimonium, quod jure  priore ob
validitatem ori fuisset ciritum, nunc contra ob inopliditatem
primi introducto impe ex impedimento dirimente novisertam
validum censeatur: ostendimus ergo qui nova mip matiimo
nova matrimonii impedimenta dirimentia statuat, etiam
eum non tantum matrimonia antea valida, oddere irrita, sed
etiam antea irrita reddere valida. quare explodena
foret distinctio, quam nec apud ullum autorem gravem
reperi, quae Ecclesiae au Reipublice, aut conscetudini potestas
concederetur, matrimonia quaedam ex validis invalida declarendi;
negaretur  autem iu ex invalidis odo non pugnet
modo juri divino naturalius non adrersis, efficiendi valida
cum una potestas in altera per consequentiam contineatur.
quod si in uno casu hoc potest Ecclesia, aut Resblic Leristator,
aut consoetudo, quidin et in aliis possit; cum hinc pateat tam
potestatem non esse per se malam, et ratio differentiae
assignari nequeat. Edem Idem autores supra citati c
legislatori pariter et consuetudini xo diserte concedunt
Tempusjam est ut p ex conclusionibus praecedentibus.
idrefragabiliter stabiliincipes Hactenus tdiximus de poteate jure principis
qure jure Rei Legiatatoris aut Reipublicae potacita aut expressi
roluntate, id est lege vel consuetudine  introdurendi iu iu aliquod sdatuendi statuere possit
cira validitates lnatrimoniorum. Quod et  ex natura rei competere
principibus astendinque et neque a christo, ablatum esse, neque Ecclesiam auferre
vel voluisse vel potuisse inanimus; et nec a principibus ipsis
unquam abdicatum, et, si abdicnsumin Ecclesiam ab illis
ttanslatum fingeretur, instar precarii semper revocari posse.
suprest ut de praxi at usu, possessione, praxi, dicamus
Potestatem Legislatoriam, circa validitates
matrimoniorum a seculari potestate reapse err etiam inter Catholicos exerceri
atque ostendams:
probatur  multis exemplisiantia est quod ex jure candnico
Petivimus, consuetudinemsse introducere iu novum, saltem ex
ca circa validitatem matrimoniorum.  per textus supra
citatos  c. 1. et c. super eo extra de cognat. spirit.
consuetudo autem gentis cujusdam particularis, nihil aliud est quam
voluntas tacita Reipublicae, potestatisque secularis, nec refert quod
consoetudine simul Clericorum et Laicorum intro actibus introducta
supponi debeat haec consuetudo, nam et clerici alicujus gentis corpus
 Rerpublica cum reliquis constitunur, quod plerumque ex tribus
statibus, Clero, Nobilitate, et poputo statu tertio, quem vocant,
componi solet
Alterum exemplum esst, quod aliabi introductum
est, uut matrimonia liberorum sive consensu parentum habeantur
nulla, nulla Concilis Trdentini, nulla Ecclesio autoritate praevia
Sola boni publici consideratione.
Alterum exemplum hoc est: quod alicubi Lege publica introductum,
est, ut matrimonia liberorum sine consensu parentum habeantur irrita
castus vetarrturo saleios inispimns in comto inceata sitarisse