# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068778:0024
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068778:0024?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zu Deutschland LH 12, 3, 4
# Folio 12v, page id 00068778:0024
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 13r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068778&page=24
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068778/jpgs/default/00000024.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 80 lines, status machine
# Lines: 80 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

latres, ut malis illis obviam iretur, quibus p familiae
affligi silent, petulantia ac pertiamia aut malitia liberorum,
qui calore aelatis abrepti, spem suorum fallant, matrimoniisus ab
 inaequalibus, et saepe inhonestis dedecus inurunt genti sibi, susaegre
faciunt suis Sed non potuit hoc obtigeri a Patribus multisus
opus fuit machinis, ut vel definitio  matrimonia ctandestina,
sine parocho testibusque contracta extorqueretur. Cum ergo finito
Concilio Galli viderent, rem tam Rerpublicae necessariam
obtineri non potuisse, caedi usi sunt ipsi poesate a DEo
gentis concesso, et in Comitiis statuum
no hebs
glesensibus sub Harico  Rere matrimonia ejusmodi
nelut claudestina irrita atque inania declaravere Operae pretium est
audire  T ea de re Thuanum, Historiarum lib. XIII. Edctum, ingrit, hoc anno
Edictur inquit, hod ane 5.) guxta pium ac honestati consentaneum
publicae a Rege promulgatum fuit, quo Caudestinolum connubictum
licentiae obviam itum, et vatione, juri Romano congruenti, honestati
sullica honestati conjultum est. Decretum nempe nuptias contrahi
non posse, insiconsentiant omnes et qui coeunt, quorumque in potesta de
sunt: hoc est parentum voluntas ut acedat legi poena addita,
ut liceat parentibus exhaeredare filios, qui se iinvidis nuptias contravernt
mandatumque gudicibus ut in eos, qui hurgmodi nuptias procuraveunt
iisue consensorint, legibus animudvertant. Hu exceptione addita
nisi filiifamilias, annum aetalis trigesimum excessemit, fili
vero vicestmum quintum , Fprotere si matris vitricum non
induxerint: a quibus tanen consitium petere gubentur verum ita
ut necessario sequi non compellantur. Antea passim et in Italia
praecipue utpote in qua jus Canonicum in viridi est observantia
filio famlias licebat citra patris consensum iuptias contrahere, et ita
clandestma matrimonia valebant, magna non tantum honestatis
et tranquillitatis publicae, sed etiam juris gentrum, atque adeo divini
jactura. Ac quoque bicentia illa tunc ubique, atgetiam in gatia
gravissime peccabatur, adeoque fiebat, ut inter  in aequalis
conditionis personas, magno nobiliorum familiarum dispendio
ac dedecore nuptiae contraherentur. Hactenus Ttumnus, vteri
possunt istas in erdonname de Blgis, article 1 40. 41 42.
publigata sub Henrico HI anno 1579. et in Caria Parosina
Sed illud edictum alerique paulo aliter
quam facit Thuanus etita tantum interpretati suntparentibus
quidem extaeredandi daretur, natiimonia autem aou ideo nullus haberenitur. Et itu quidem llis temporibus, venim possea
veriificata ango 1580.
Verum dubitationem Comitia Blesensia sustulere, videatur Ordonnance
de Blois, artic. 40. 41. 42. Htoc statuum regni Frapciae decietum
factum est anno 1579, et verificatum ut vocant, anno sequenti 1580
ubi expresse statuitur matrimonia illud illa habenda esse nulla. Idem ab
ofentico Vt confirniatum est in edicto anni 1606. Et expossissime
a Ludovico XIHI. anno 1629 er par une ordonnance, et anno 1639
par un edict. Et hoc quidem jus per totam Galliam in viviiss
viridi observantia habetur; nec tantum supremae curiae, quoties
in illis incidenter tractantur quaestiones de validitate matrimoniorum
sed etiam Ei Officiales Exclesiastici, ita pronuntiant. Unde cujus anno
1606.: Henicus V. instantissimis cleri precibus concessipet, ut cra
de validitatibus matrimoniorum non nisi ipsi directe judicarent.
hanc conditionem addidit, ut inter pronuntiandum leges Galliae super
matrim Regni otiam super matrimoni validitatibus latae observarentur.
Imutile autem fuerit citare Aresta parlamenti, cum plena ill
eorum non sit numerus, et ut in re constante et certa, pleni sint illis
omnes DeArestorum compilatiores Louetii joneti alique alio aliorumque
Nec vero dici potest hanc, Ordinationem non esse introductricem novi juris,
sed id tantum quod divini est juris, reduxisse. Parentibus enim obedientiam
a liberis deberi, et Euaristum pontificem respondisse, conjunctiones aliter
factas non matrimonia. sed contubernia habendas, can. 1. Caus. 30. qu. 5.
gerum hoc nunc quidem anullo Catholico dici potest: erroris enim
argueret Ecclesiam, quae illis in locis, ubi ordinatimes leges gen contra
 sunt haec matrimonia admittit. EEuaristus respondet de jure Remano
temporis ubi consensus parentum necessarius erat nuptiis, ut vel hini appareat,
pontifices veferes statuis cta Eredidisse, quod Legesa Drincipibus scularibus
el
Et veroo conseusum parentum
circa validitates natrmoniorum ferr possint
qui naturalis et divinoe ad ipsam matrimonti essentiam pertinere
Explicare autem operoe pretium est, quibus grai
i
eam rem ventum sit. strimus Heuricus 11. auno 5555
idictum pablicavit contra matrimonia tiberorum inconsu Hy
parentibus contracda occasione occusineu
comitis stabuli Mon Annae Momorantu cum
quudam B appellata de Pierine, tva to patre inera
de eo audienda sunt verba Thuan
=in Partamtento,