# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068778:0025 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068778:0025?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zu Deutschland LH 12, 3, 4 # Folio 13r, page id 00068778:0025 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 12v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068778&page=25 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068778/jpgs/default/00000025.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 68 lines, status machine # Lines: 68 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ne protestantes quidem omnes sentiunt Videatur Grotius de Jure Belli et pacis, lb. 2. cap. 5. num. 10. Franzhiu exerc. 2. quaest. 3. et novissime Henricus Hahnius in notis ad Paratitla Nesemberii D. de rit. nupt. ad v. moribus autem nostris. num. 3. fin. Catholicorum autem ut dixi, sentire potest nemo. eosi lu landabilius esse falet nemo neget peccare aentes qui parentum autoritatem temere post habeant cupiditati suae. Tertium exemplum in ed consistit est, quod in G in quibusdam locis Bannorum publicatio habetur essentia per legem civilem declarata est ad essentiam matrimonii necessaria. Cum tamen ex Tudentino Concilio non nisi Parochus testesque habeantia ad essentiam matrimonii necessori habeantur necessaris. Quae sententia est eorum omnium qui post Tridentinum scripsere, videri possunt Declarationes Congregationis Cardunatium super concitri negotiis in stitutae et remissiones Barbosae ad Concilium Tridentinum, omnesque omnino Scholassia et pero iistae. At in Gallia eadem ordinatio Blesensis constituit, ut matrmonia sine bannis, aud facta a bannis despensatione regotui, h Ordinares, irrita haberentur. Videantur nusus compilationes Arstorum. Videri possunt etiam les plaidoyers de Louys Servin. tom. 3. arep 6. Et hoc requisitum etiam a lero Galliae observatur. Gpartice exemplit loco ppotest afferri Arestum notabile Curiae parisinae quod extat in J Laurentii Jovetu Dibtioteca, v. Mariage. v au artic. XI. cujus haec sunt verba: juge par un arrest du 22. Aoust 1640. qu’un prestre allant faire profession de la religion pretendue reformée ne peut contracter mariage soubs peine de nullité et de punition corporelle, par ce que le celibat, au quel il s’estoit engagé prenant l’ordre de l’Eglise, estoit un droit acquis à sa famille, ou quel is il ne se pouvoit dispenser: non pas par la maxime de Thellogie, que le caractere est inde leble, mais par la maxime de la police de l’Estat. Journal des Audiences lir. 3. artic. 34. scilice pu ait senatum poenam nullitatis irrogare quibus dam matrimoniis, ex sola consideratione boni publici. quanquam autem ista ratiomatro l haec decidendi ratio in Diario Audientiarum allegata, multis videatur subjecta difficultatibus, exemplum tamen nobis praebet nullits matrime nullitatis mahimonii solique boni publici potius quam Eclesiasticae legis ratione, decretae. vintum exemplum est quod in Gallia procerto habetur principes sango inis imo et alios Magnates invito non nisi consensu Operae pretium est audire hic Regis valrda contrahere matrimonia. Feuret traité d’Abus liv. 5. chap. 1. edit. 2. Toates sortes de personnes ne sont pas capables de faire des promesses de mariage valablerient Les enfans des Roys, non plus que les princes du sany et autres grands seigneus du Royautme ne peuvent licitement ente en proresse, primipalement avec estrangers, sans permissiob du Roy Le Roy Louys le Begue avant que de venir à la conronne ayant de son mouvement épousé une damviselle nommée Ausgard, et eu d’elle deux fils, comme ce mariage s’estoit fait sans le conseulement du Roy son pere, il fut contraint de quitter Ausgard, et d’epouser Alix de la quelle il ent charles le simple Faucher en la vie de Louys le Begne artic. 13. Voyez aussi la lettre 78. du second liure des lettres du cardinnal d’ossat, ou il priele Roy Henry IV. de ne point consentir an mariage. l’heritiere et la maison de Joyense, avec bi consin germain de l’infante d’Essagne. Et vero fut olim tempus quo matrimonia eiusmodi fine Regis consensu facta fuisse appellata formariages, id est matimonia illegitima quemadmodum dicimus forfait, factum illicitum) ajunt antiquitatis Gallicae peniti. Nostro seculo acerrime disputata fuit hac Quaestio sub ministerio Carditalis Richelii. Ajunt consilium fuisse Richelio frahi Regis, duci Aurelianensi in matrimonium collocare neplem suam Eguillon eusem ducissam. qui erant circa A Aurelianensem, Cardinalis arabitione offensi, omnibus artibus animum Aurelianensis abandiendis illis consilis a ab audienda Cardinalis pro ab eo consilio avertebant. Inprimis Puislauerentius qui in primo autoritatis gradu erat apud Anrelianentem. Is ppersuastiat primipi, Cardinalem Ubi matimonium suac essiisset, et ex eo liberi extorent haud dubie trm Regematum primum Regem ipsum flurilianeusem, deinde Regemi a quo desprotitue proes etis, veeuo siolitam ndt as an neste,