# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068778:0167
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068778:0167?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zu Deutschland LH 12, 3, 4
# Folio 84r, page id 00068778:0167
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 85v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068778&page=167
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068778/jpgs/default/00000167.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 84 lines, status machine
# Lines: 84 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Steph. Barenus S. 1. Therl. Morat. apud Arict solu 1640. fol
Tiact.
bannus t. Xa de matimonio secundum se, quaestto ex eo probat quod masrimonictur, haereticorum sint legitima, et rata
a valida, quia sacess pro legitinis lege Gallica haberutuur, et sucodantu, quod non fiere nisi matrimonique eotum essent ugo
verba ejus haec sunt quibus coritudit: cum ergo haereticorum liberi censeantur legitimi, et ut tales in eorum haereditatem veniant
non possunt eorum matumaria non esse rata ac vatida pax. 567
principium hoc Theologorum maratium et sanonistarume nullum est inter baploratos conjugium quin sit sacrementa
vide fagman Theol moral part. 2. tract. 10. cap. 2.
De. Banny d. 1. Matrimonium claudstinu in ils santum locis est non est ratum, ubi lex coneili recepta at
in Gallia et Germania, ubi haeretici cum Catholicis promisene vivunt, quo decetur povad concili Tridentiui quoad
Alos non est admissum, indicio est quod eorum liberi deceto senatque censeantur esse lesitimi qualx esse nequent
nasi ex allicito cortu. deinde etsi Chistuanssmorum regum decieta multa extent de haerelicorum connubis ut Caroli 
et Heurici IUI, qui ea in gradu prohibito initr voluere irrita esse et nulla, de eorum tamen clandestina contrahent
raoe nulla ab ipsis facta est mentio, quod est argumento eam illis ar anmentibus ratam esse alioqui impro–
bassent uit improbarunt facram in gradi prohibito
Matrimonii sacramenti materia est continctus civilis, seu legitimus; et quia contractus est res moralis qu potest consti
tationibus mutari; secus est in materia sacramenti, quando est naturalis. Nam vinum Hispanicum non e ut non sit materic
aciamenti Encharistiae Eccllesia efficere non potest
Bannus tract. X I1. quaest. 5. an pitucipes secmlaris possint constiere impedimenta, quae matrimvnm impadian
contrahendum et dirimant contractum hoec opimo ersi communiter improbata fautores habet et pationos Angle
un floribus prima parte de matumonio 4. 13. de imipedim. consanus, art B. diffic. 2. Hemiquer de matrm. cap
num. 4.. scinctiez lib. 7. disputom. num 2. Contrariae sententiae plures itantur; Bonnue putat
si spectetur tantum id quod est juris naturae posse principe et alios omnes qui supremam habent regendi
potestatem impedimenta matumonii dirimentia patuere suis subditis, quorum violatio certa sit ina trimoni
irritatio. Primo quia eadem pte praediti sunt christiani; principes qua EMnici, sed hi legepmescrbe
possunt subditis siis de contrahendo matri monio, quas servare teneantur. Major est certa, nom fides
hristiana potstate principum non imminuitu. Nimira matrimonum non tantum est sucramentum, sed
etiam contractus civuis, qui a Dev elevatur ad esse sacramenti, ergo potest legis lator stacuere, ut matrimonum
quabnus est contractuss orto, modo aut cum certis circumstantiis inatur quae si onittantur ratuo non sit. Dico
epudo exentiviem surcus potestatis ademtam esse pinciribus secularibus, at Ecclesia, et pronde si impedimenta
aliqua dorimentia matrimonium in provineris siti subectis statuans tatem legem fore manem et initam priquia nisi Ecclesi
sb reservasset hanc potestatem) periulum erat p aliquando oriretur distensio Ecclesiam intr et principerus, ut si quosprinceps matri
momi incepaces esse voluit, eos Ecclisia ad id admiltindos creditt, ut ergo pubtoce tranquillitati consultum esset; sapienitis sime
fent Ea Ecletra cum potestatem constitrandi impedimenti contratiendo matumvnro, et est contractus quidam aodis et humanus
cusus executionem sublatem principibus voluit et sibi soli ad dubia tempora reservavit. Si principi fas esset impedire matrimontum
incuto, et it sibi arrogare judice, regii nequenqae
Imo faciunt quemadmndam eno
condunt de matrimonis valuditate, quatenus est contractus aivilis, ita et judican
leses
difarus vatiditate incidenter, pando de especti
ivitibus quaestro esti Et adeo judicant, ut contracta dissolvant et n sensntias matrimoniales satem rea rear
n effectum traducant, et partes ad Ecalesiam duci cuc  maliimonium cnrrecunent, ut potet ex Biblliotheca Arrestat
Curiam parsinam quas ad matrimonium aendu absolvendum condemnaverat (+ non obstante alio jamqu
Macto
Minan
quod curia imgutdum declaravit,) ad Ecclesim conpestim per apparitare, duci et copulari possisse etiam in
sancta+ ( probandum Ccclesia tatem reseirationem unquam fecisse, aut facere voluisset. Et si feciper probandam
adjecerit cla sulam nostuler ipsitantem. Et si adjecisset, probandum in Cap necessitatis hucus ipsius supia allegatae trangnices
tatis publicae causa hanc Ecclesiae legem tenere
quod ad consuetudinem ait Band. 1. 9. 6. consuetudinem novamatrimonii impedimenta inducere non posse, nisi tacile
aut exprese approbata sit ci pontifice. Et consuetudine masimonii impedimenta indaci posse, si ejus sit conseius ponti
nec repugnet: (+ pontisex unintelligendus cujustitet Eales 6. 1) Alex II. c. 1. et 3. De cognatione sporitualiait: consuetudine
vatrimonia permiffi posse inter cognatos in gradibus protibitis: Verum inquit, si de consuetudine habeatur ut olia conjugia
ppermittantur in Ecclesia tua dissmulare poteris, ita quod nec contrudicere, nec Tum videaris proestare assensum. Ee quomodo
etiam in Termania in falibus procedere debeant Episcopi raivne protestantium
impedimenta iine Ecclesiae matricmvam dirimentia povemsunt numero his versibus melusa
odo sacti golum, ne non sponsalia firma sttque duplex emmeus, quadim pler cognatio, rapsus; si sapeisma
NB N
deest, atas, testis parvititusque
Laymannqus lib. V. Tract. X. part. 4 cap.  num. 1. Theolihorat. Spectata rei natura et seclusis Eeclesiasticis con-
titubionibus omnis Magistratus secularis qui potestatem habeferendi bges ad subditos suos, potest iisdem impedimienta
matrimonii tum dirimentia, tum impedicytia tantum ob justam causam decernere, ita S. Thom. in 4. d. 34 qu. un. a. 1. ad 4
victoria raeca. de matrim. P. 2. n. 12. Pet. Ledesma 9. 50. a. 1. dub. 1. Sotus d. 39. 4. 1. a. 1. solut. ad 3. Pet. Sotu de saeram. mathim
lect. 4. prope finem. Senetez lib. 7. disp. 3. Cominck difp. 30. dub 1. concl. 1. contra Rlichardum in 4. d. 42. a. 2 quaest. 2. incorx
et alio quia masmonium contractus est in naturae officium, et ad propagationem communitatis institutus; quore proinde ut ali
contractus  subjicit dispositioni Magistratus, qu’alenus vel necessarium vel expediens judicatur ad bonum polii cunusque rerpubereae
sut persurae aliquae inter se contrahere prohiblantur. Neque obstat quod matrimonium in nova lege sceramentum sit quia
ruto saciamenti superveniens matrimonio non mutat sed potius un Materiam supponit humanum stactum, quo immutato
per humanam potestatem, consequenti etiam desinit esse materia sperament. Simile quudam vinere est in aliis saciamentis, etsi.
enim homines materiam eorum a Christo institutam mutare non possint direete ac perse, possint tamen destruendo Vinum, v. 9.
per aquae aut aceti affusionem efficere ut des imat esse materia perament. vide patudanum in 4. d. 26.9. 4a3. Adrian in
4 desacram. matrimon. q. 1. . ad rationes.  Dico II. Ecclesia hanc potestatem stotuendi impedimenta raatrimoniim principibus Christians
respectu fidelium interdixit sibique propriam neservavit sicuti et alias causas matimonaes. Quia ita decuit postquam contractus matro
monialis ad sacrament, diinitatem levatus est. Ita sotus in 4. d. 40. q. un. a. 5. ver intrrogationis hujus. victoriasanchez
coninck locis citatis Bellaminus lib. 1. de matrim. c. 32. Heari queq sib. XII. cap. 1. num. 4. et sumitur ex Tridentino sess.
14 desaciam. matrim. can. 3. et 4. Tuam. de ordine cognit c.
Eclesiae praxi. Interim nihil obstat, quominus idhuc hodie plincipes tam
de consanus: et affin. c. multoram 35. 9. 6. d pepetua
hustiam quam Et hnci leses ferre poeant, pro matrimontes
subditorum infidelium, iisque certa impedimenta stotuere tum dirimentatum imped entia tantum sicut docet, P. Th. d. 39. 9. un
a. 2. ad 3. Durand. ibid. g. 1. n. 10. NaV. cap. 22. n. 4.8
Rodriqu. tom. 1. sum. c. 230. concl. 1. Henriquerit C. 1. n. 5
sanchez eit hisp. 3 n. 5. coni nek num. 7. Ratio est quia insidetium matiponiume sfcramenturo  
Eveite