# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068820:0021 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068820:0021?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zu Frankreich LH 24 # Folio 11r, page id 00068820:0021 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 12v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068820&page=21 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068820/jpgs/default/00000021.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine # Lines: 47 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. quidam inepti Gallicae coronae advocati cum videant se Monasteriensi pace depulsos, confugunt ad Dagobertum, ad Carolum Magnum, ad Regnam Anstrasiae ac similes mogas, quas prudentioes proferre hactenus sequetur puduit. ita enim jam non estcur jum maximam Germaniae et Galliae italiae partem spectare ad regem Galliae, stultumque erit amplius ultra de pace Wessphalica aut etiam Neomagensi aliisque imperatoris et primisum Germ juribus disantare. Sunt tamen qui suspicantur has vastas plaetensiones vastissimas intelligi, quando Rex pollicetur se si occupata sibi cedantur reliquo juri suo renuntinturum. quale tamen id jus sit dicere non audet et sapit semperenim major de ignotes opinio evulgata arcana vilescunt et ircidentur. Hac sunt quae vulgo contra eta Galliae arma in Galliam jactari solent, quibus freti non pauli nntre parsa tra goediantur, coelum et terram verbis moventes. quundantos sanguine Christiano igene. campos ut unius ambitioni sie sabitfieret tot millia ferro, fame, miseria periisse, ut Ludovici pragni nomen muris pansiensibus pu cunamgulliti inscribi posset: per ornn unum stare quo minus Eropa Emopa tuta, quieta, fellix sit; oumia mala quae scelera quae ab hominibus admittunta levia videri, si tanto crimini cemparentur. itaque Deum ultorem vindicemque invocant nec dubitant quin autores tantotum malorum mancant, quae nullis pavillationibus grista quidem etuduntur. Haec vero venementissime dudum ndamitabant, nunc vero autem, ubi bellum curcicum supervenit, nec finem nec modum quiritandi faciunt. Dicunt christianorum scibicet dacenta, millia hominum aut barbarico acinace enim mactata, aut, in perpetuam servitutem propi certa ame aut certam animae perticiem abstracta, haec cete usc clamane ad coelum, et vindictam in eos possere. quou qui rebelles Hungariae armis, pecunta, consitus inverunt quamvis viderent hoc sine rei christianae in illis regionibus pernicie fictino presse. Et ne poenitentia eos duci putemus, hoc ipso tempore se 2