# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068823:0038
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068823:0038?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Politik und Volkswirtschaft LH 34
# Folio 27v, page id 00068823:0038
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 26r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068823&page=38
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068823/jpgs/default/00000038.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 74 lines, status machine
# Lines: 74 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

ditiones
quaerent, qui in Asatia Burgundia Lotharingiaque quaesitas
Firmius consolidet. Jam propemodum Bavariae Electori
delectu militari interdicere rossunt, jam in Treviros
Palatinatum et Moguntiam cum lubet debacchari possint
jam toti Rhego leges dicere, jam praesidia a tergo posia
et nova hac accesione militis parte tuto nudare, et subito magnas copias conficere illis voluptatis cepi, video enim omnia apud vos, more
munita magna
possunt. Si Cotonia Erfordiam atque Eicsisfeldansem tractum, jam recepto, trahi. Miseram patriam, si nullu
doguntia
urgici
protestantibus fiet, et quam perplexae Brunsvicensimu
quoque res erunt. Nec tamen se tamen commonet
quisquam: pacem omnes pacem somniant, nec de periculo
cogitant, si nisi cum fannibal ad portas: nemo Gallum
soliciti. sunts
fendere audet nemo de bello cogitare audet, nisi sit qui
subsidia solvat. Et sane publica Gallorum vox est satis
opibus esse germaniae principibus ad acendam autam sed
ad aleudum inilitem non satis.  Sed quis ergo majoribus
vero
nostris  subsidia dedit, qui magna bella gessere, autequam
de hoc soederum dehonestamento esset auditum. profecto
si non prius defendetur patria, quam ubi Arglice Batarica
aut Hispanica pecunia militem conscrisserimus, indefensa
credo patria erit. Hic scilicet communis error est, Anglian
amilitiae Gallorum renuntiare Angliam nobis stipendia mittere
debere. Utrumque hactenus verisimilitudine caret Ram cum
va
magnae Britanniae Rex tuna pulcherrimas in manu occasiones
habebat Galliae ad pacem aequam magno cum honore suo adigendae
sciens prudeusque neclexerit, quid nunc facturum putamus ubi
magis impedita omnia et difficultatibus plena. Nisi Gallia
proceres nostros subsidiaria pecunia m ante inescasset credo
jam tum de bello serio de bello gerendo cojitaremus nec
inani spe tempus trahi pateremur. Gallia nihil intentatum
relinquet, quo Angliam a bello semoveat hanc enim solam
foedera accedentem vasta sua consilia disturbaturam videt.
anta
eu fatalis est  Regis Angliae caecitas ut
turpissima quiete, crescentem Gallorum potentiam spectare
quam cum imperio et Batavis fraenare malit: an ideo nos
manibus in situ positis simili torpore vircula jngumque
mu
expectabimas. Quin potius extrema tentemus,  non nunc
De pietate et precibus et jusiti primum necessitatem ipsam desperate pugnantium mirmentae
momentantae conversionis iniraculo totam rerum faciem
mulasse. Et tamen nondum eo redacti sumus ut desperatione
a sola desperatione fortitudinis argumenta petere debeamus.
causa justa dignum commen- Satis est virium, satis armorum, si modo esset satis consilii, satis
promtitudinis, denique satis tantum voluntatis. Majores nostri
sine auxiliis, sine stipendiis italiam, et tot alia regna, ipsamque Romani
imperii dignitatem sibi vindicavere nos religionem, libertatem, fa-
cultates, conjugenliberos, vitam patriam, houorem non poterimus sine
Anglico Batanicoque auro tueri. A,e ergo expediamus, tot foridata
gentibus arma, ostendamusque diguum majoribus sanguinem in
venis nostris oberrare: nec amplius bellum in numdinationem
vertamust neque enim jam de lucro, sed de satute certatur. Sumtus omnes
in superflua aut certe non necessaria impensos huc vertamus; hac par simonia
isciplinam militarem curemus
mocua ei mula belli ibi purimos et moritus confirumas, privata adia sepenanis
magu e nia bei ib soios it moritoi one
Oma
suti quoque genti
solum ordimis beneficium
habiturae fatulem
futuam
domi administrate
sublevatione
bum
fiemi d sinic
denique exitum haud dubie
felicem comprendemuus
demus