# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00069350:0011
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00069350:0011?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 11
# Folio 6r, page id 00069350:0011
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00069350&page=11
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00069350/jpgs/default/00000011.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
# Lines: 51 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

animatibus brutis sensum adimat, sententiam tamen suam quro
funclamento demonstrationis asumero non potest, antequam
ipsa demonstrotur.
(13) posterius argumentum quod ex natura motus sumit) ma
. concludendi necessitatem
iorem, ut miniquidem videtur,  non habet. Motum ait esse.
succossivam tantum rei mota in divorsis laiis existentiam. Ad-
concedamus hoc interim, et suarat ver mo sit, magisque id quod ex motu resultat
A.
milumus hoc etsi aliquia contra opjioni possit. eratertim cum
quam ipsam q vocant) formalem ejus rationem exprimat; nonid tamen
locus ipse non sit aliquid prator resectum non iséo tanter ex
non ideo tamen excluditur vis motrix, nam non tantum corpus praesonti sui motus
sibi commensurator.
momento inest in loco fuimotu, sed etiam conatum habet seu
nisum mutandi locum, ita ut status sequons ex praesontioporse
(atque adeo momento quovis)
naturae vi consequatur; alioqui praesenti momento (corpus A quod
movetur, a corpore  quiescente, nihil differret; sequeretur ex
sivobis ea in re adversa esse
clarissimi viri sententia nultum plane discrimen in corporibus
fore, quansoquidem in pleno uniformis per se massae siscrimon
nisi ab eo quod motum respicit, sumi nom potest. Unde etiam
amplius tandem efficietur, nihil prorsus variari in corpori-
bus, ommay sempor eodem se habere modo. Nam si materia
portio quaevis abalia aequali et congrua non difsert (quod ad
existentiam in hoc loco suuxssix futuram aliam atque alio
cunque aliis. prater motum qualitatibus mosificationibusqu sub–
a
7ac
latis etmaeterea unrus momonti status astatu alterive
et per omnia convenientium
momenti non nisi transpositione aequalium et congruarum ma-
teriae portianum differt; manisestum est, ob perpetuam substituti
onom indistinguibilium, consequi, ut diversorum momentarum
c
status in munso corporeo discriminari nallo moso possint
ut arbitror
quae cum perspexisset Anstatoles radicavit prater mulatiom
 Ma sume rissart una Extrinseca enim tantum foret denominatio, qua velle
distingueretur materiae pars una ab alia, nempe a futuro, quod scilicet imposterum sit futura
alio vel alio loco; impraesentiarum vero dicerimen esset nullum, imo ne a futuro quidem cum
fundamento sumeretur, quia nunquam ad  verum aliquod praesens discrimen desin
deveniretur,  t cum nec locus a loco nec materia a materia ejusdem loci
(ex (ex hypothesi perfectae illius uniformitatis in ipsa materia) distinguiq  ulla
nota queat. Frustra etiam ad figuram praeter motum recurreretur. Nam in massa
perfecte similari et indiscriminata, et plena, nulla eritur figura seu terminatio partium
diversarum ac discriminatio, nisi ab ipso motu; quod si istus nullum ergo motus nullam
distinquendi notam extib continet, nullam etiam figurae largietur; et cum omnia qua
prieribus substituantur, persecte aquipolleant, mallum vel minimum mutationis indicam
Vir el