# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00069350:0017
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00069350:0017?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 11
# Folio 9r, page id 00069350:0017
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 10v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00069350&page=17
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00069350/jpgs/default/00000017.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
# Lines: 62 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

sic accipio, ut desideret exponi non facio meam.
G. G. L. De ipsa Natura, sive de vi insita
G. G. L. De vi insita Actionibusque creaturarum;
pro Dynamicis suis confirmandis ellustrandisque
et de rebusmathematicis ac physicis praecare meriti
Aecepi nuper misou celeberrimi Viri Johannis Chriscophon
Sturmii quam Altorsii edidit Arologiam pro sua de idolo
nature dispertatione, impuonata a Modico rilomendium prma
rio et Kapies arco Sunthero Christophoro Schethamera
in libro de natura. Cum igitur idem argumentum versassem
et exo olim, nonnitulque etiam concertationis per literat mihi
mihi perhonorificam
aibitis nomuillis intertos
ipse nuper fecit publice (in physice Clectione Tomo inmo;
libu. cap. 3 pilau B. p eo libentius animum attentionemque adhibui aroumento per se
corcoio usus otio quod iter freve prestabat  et necessarium
judocer, ut mens mea pariter et tota res ex iis quae aliquoties jam indicavi principiis distinctius
Duo potissimum queri puto, pumum in quo consistat natum
quam rebus tribuere Salemus, cujus attributa passim recesta
aliquid pavamsimi redolere putat (elebir Aurmius, deinde
utrum aliqua sit in creaturio evexperae quam videtur ne-
gare. Quod mimum attinet, de ipsa natura; Si dispicianun
et quid non sit, et quid sit; assention quidem nullam
dari animam Universi; concedo Aiam miranda illa, quae
accurrunt quotidie, de quibus dicere merito Solemus,
opus natur ese opus intelligentie; non esse ascribenda creatis
quibuodam intelligentiis, sacientia et Virtute proportionali
ad rem tantam meditis; Sed naturam unversam esse, ut
Sic dicam, artificium der, Itaque et calidum omniscium
Hippoeratis, et Choleodeam animarum datucem Avicenne
A illam sapientisoimam Scalixeri aliorumque virtutem plasticam
et principiam Hglarchicum Henrici Illori, partim impossibilii
partim superflua puto; satisque habeo Machinam rerum
tanta sapientia esse conditam, ut ipso ejus aroorestu
admiranda illa contingant, oreanicit retertim sut arbition
ex pradelinatione quadam sesc evolventibus. Haqe quod
Dir (I. Sturmius naturae cajusdam create sapientis, corrorum
machinas formantis subernantisque, figmentum rejicit
probo. Sed nec consequi inde nec rationi consentancum
puto, ut omnem vim creabam actricem rebus insitam
quod ille facere videtur, negemat rebus denegemus
sect. 17
paule
proponeretur. Cui institu
commodam occasionem
prastare illa visa est Apo-
logetica difertatio, quod
judicare literet, autorem
ibi quae maxime ad rem
facerent paucis uno
sub conspectu exhibuisse
De laetero litem ipsam
inter praeclaros viros
 et tansum quidem ut
quaevis machina naturalis
(quod verum parumque
observatum naturae
artisque discrimen est)
organis constet infinitisploFsus
infinitamque adeo sapie
tiam potentiamque auto
rectorisque postulet