# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00069350:0021
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00069350:0021?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 11
# Folio 11r, page id 00069350:0021
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 12v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00069350&page=21
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00069350/jpgs/default/00000021.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine
# Lines: 49 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

(8) Quod si quis desensor philosophie nove, inertiam
rerum et torporem introducentis, eousque progrediatur, ut omnem
jussit dei effectum durabilem efficactamque in futurum adimens,
etiam novas semper molitiones ab ipso exivere nihil vensi habeat
( quod Sn. Scurmius à se alienum esse prudenter profitetur:) is
quam diena Deo sentiat, ipse viderit; excusan autem non poterit
nisi rationem agserat, cur res quidem ipsa aliquamdiu dlrare possint
attributa autem rerum quae in ipsis nature nomine indellioimus
durabilia esse non posint: cum tamen consentaneum sit, quemad
modum verbum, fiat, aliquid pos se reliquit, nempe rem ipsam
persistentem; ita verbum benedictionis non minus mirificum,
inreba
aliquam post se veliquiste re producendicoperandique faecunditatem
insumve, ex quo oxenatio, si nihil obstet, consequatur. Quibuo addi
potest, quod alibi a me explicatum est, etsi nondum fortasoe satis
perspectum omnibus, ipeam rerum substantiam in avendi patiendia
i consistere: unde consequens eot, ne res quidem dunibiles pro
duci posse, si nulla ipsio vid aliquamdiu permanent duina vir–
Hute imprimi potest. Ita Sequeretur nullam substantiam
creatam, nullam animam eandem numero manere, nihilque adeo
a Deo conservari, ac proinde res omnes esse tantum evandas quas
dam sive fluxas unus divine substantie permanentis modisi
cationes et phasmata, ut sic dicam; et quod eodem redit, ipsam
naturam vel substantiam rerum omnium, dcum esse; qualem
pessimae nota doctinam nuper scriptor quidam subtilio, at
prosanus, orbi invexit vel renogacis sand si res corporales nil nisi ma
continerent verissime dicerentur inse fluxu consistere, neque habere substan
tiale quicquam que madmodum et platonici olim recte agnovere.
Veriale
9) Stera quaestio est, utrum crcature propne et vere
aoee sint dicende; ea, si semel intellivamus, nescuram insitum
non differe a vi agendi et patiendi, recidit in inorem. Iam actio
sine bi avendi esse non potest, et vieissim manis potentia est
quae nunquam potest excrceri. Luia tamen ihulominus actio
et potentia res sant diversae; illa successiva, haec permanens
non exiguam. ii explicfanda
vedeamus et de actione; ubi sabeor me majorem n enomanda
nodada
(eleber Sturmii mente, quam in explicanda re difficultatem
reperre. Revat enim res crcatas per se et propne avere; mox
na nolit
famen ita concedit eas avere ut ceg eiam femt sibi tribui
comparationem creaturarum cum bigenni a fabro lignario
mota. Ex quibas ihil certi exsculpere pposium, nec diserte
satit explicatum video, quousque ipse a receptis sententu,
aut quamnam
recedat;  dubitare co an distinetam animo concexerit
actionis notionem, quae quam non sit obvia et facilio, ex
metaphysicorum certaminibus constat. Sam vero intemebris