# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00069350:0043 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00069350:0043?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 11 # Folio 22r, page id 00069350:0043 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 21v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00069350&page=43 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00069350/jpgs/default/00000043.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine # Lines: 60 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. tit, itudsi a vi motrice separes non sit nisi respectivum quiddamet qua ut plur se siausi et v. el. cauiti ut affectus sunt modificationes animae, et figurae quod a me primum (contra natura conservari, quam late patentis usus undem quantitatem motus illa prodirent, et pastea abis occupatum i ando sensitui tanquam phanomenoum tieatio exhibentur velil issunt quodam nte isti sint, quen sine confusione et impedimento unum vitale alterum materiale machinarum: Omnia Mechanice set omnia tamen E vitaliter tam quo usque ascmibendus sit motus nulla ratione definiti potest, nisi scilicet simul ad vit consen an virtate agendiconatu, ipo actu ipso, sam autemt derivatam. Ae derivatam quidem non nisi modificationem primitivae existere, t sed potius aliquid permanens et absolutae requelitatis quod est perpetuam in res violentiam exerceret, ad in et parum de eum solum agere in corpora; imo corposis (quae pro anigmate pactemu poespoten et et ipuat Do sit dignissima, e era tantum transitorias modificationes dej. autores vero systematu darum noum imprimere per quae sese alis accommodent, ita ut Deus ex innim et materiae eo redisse, ut credere veat me volente ,et vicis mieate mnea tensum lucis ex qua multa minifica et pulcherrm circa rerum ordinem et harmoniam suo tempore exponenda con- velut fundamenta legum naturae continentem, mirarer in physica praeterita electiva praeteritas cum de motu agebat; nisi arbitraret sua digessisse antequam ista sinfinitesimali quae Mataeseos tem tronam integram, superio rem scilicet et magis t indicata quam exposi ta fuisse. Unde non nisi a paucis qui omnia altius rimati sunt, rimantur perspius moto existentem redeo. vim agendi, seu absolutam realitatem in subjecto, qua illa scilicet subjecto sit, respiciatur opiniones conseo ostensum est, consequitur sunt modificationes extensionis; primitivam vero quae persistit eadem, solum esse subsistentem jam plato agnovit mens ratioque hujus venitatem mens ratione cognoscit Hanc autem literas non protsus ante aliquitosta Nam tale subjectum pure passivum esse, non posse ostend sunc autem nihil scrupuli superfuturo et producuntur, secund met hatas gatut u ex propriis ipsarum legious nascuntur cum nec in auso matonoco probetur. d les sane mmercium uod jam altas otra inteariu et postalios veteres aut medios Spinosanteo esse utmprogresumnt Deum beda su