# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00069350:0046
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00069350:0046?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 11
# Folio 23v, page id 00069350:0046
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 24r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00069350&page=46
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00069350/jpgs/default/00000046.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 92 lines, status machine
# Lines: 92 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

postliminio
debere; qua ratione mihi formas substantiarum posliminio
ressithenti, assentiri viveri posset; id quidem in verbio gratia
tantum consiteret
Eeret vel ad summum nihil aliud contineret quam actum
mentis duo disjuncta hac simul concipientis, rignidem resmate
illa virtut
illa itla
vialis per se substantia esset, seposita divinitum impressaa
illa virtate. Et cum proprie loguendo nulla possit intelligi divina v
tatis particula, potim concipienda erit in substantia corporea
illas nec ignis nec ulla vis pentus quae dam visfinita et particularis, ex infinita Dei pirtute re
sultans, eireue umbram promoduto suo exprimene aet proind
et dicis tantum gratia,
aut nequicquam virtus aligua tribuetur materia, aut erit faten
idum ex divina actione aliquam intrin secam et realem de nomina
tionem in rebus
qua gidonat
idpenn
i et ab soluta realitatis. Nam motus nunguam existit quia nun activitatem (ut Evraix par Turneorur exmeo sensu interpreter, con
quam totus existit, imo, si avi motrice separes, non nihi resrectione Stituit; cum ipha etiam extenzi in partes divisio atyue ad eo
quiddam significat nempe distantia mutationem, ex qua utri o
uriumetguoaque ascribendus sit motus, nulla ratione definiri
potelt; nisi scilicet simul advim- seu eausam motricem, in quo nemne inentiam naturalem. a Keplero sic appellatam, quafit at
illa scilicet subjecto sit, respiciatur cud contentit, quod a me maferia non sit ad modum quiterpque (ut plunimi arbiteantur.
primum contra receptas opiniones ortensum est, consequtur, non
gerslari, quam late patentis usus doctrinam velut fundamen
la legum naturae continentem (exqua multa mirifica et pulche
rima circa rerum ordinem et harmoniam, huo tempore exponen
tn vera pulehritudine suatranscendida consequuntur) mirarer a V. CL. in physica electiva poa
cum sit explicable putans, forma feritam cum demotu agebat; niei arbitarer dua digessisse
uhis explicabile palcrum crede. crtegnam illa prodirent, et portea aliis occu patem his expens
alitatem et pulioritu dendiB non vacasse; qualem etiam causam esse puto, cur Analysées
nostra nom infiniterimalis, quae Matheseos universalis (id est sei
entiae definito et ifinito) partem novam integram, superio
remscilicet, constituit, nulla in ipsius Mathesi enuc le ata
mentio fit facta. Zaod tamen utrumque promaxima parte mi Duo hunt utijdmalias Dicere memini) Regna in natura seserooque
va peincipia imperfectius obsculriuhque. ex hibita, et magis indo
cata quam exposita fuisse; unde non riei a pauciseni altius
imadi, seu absolu
qd motum habiture
tam realitatem in subjecto, qua met existentem, redeo. Hant
autem duplicem intelligi condentancum eet, primitivam et deriva sistit  veritatem ment ratione cognosciti qua etiam ratigue
tam: e derivatam quidem non nisi modificationem primitine fit, ut non minus omnia per sapientiam et mtu fficientes exp
existere, ut affectus suntmodificationet anima, et figurae cari distincte possint: Deo non minusq existente Regementium quam eaus
sunt modificationes extensionis; primitivan vero uasarerum. Nec quicquam ad dei non existentium tantum sed et sapientismam providentiam
persiffit eadem), quandaformam, sive etium animam consitu, entiam; ad mentis non im materi alitatem tantum sedum ead
ere; quem ad modum vis patiendi primitiva sim resittendi
jam alias,.
amet materiam primam constituit, ut alia et explo
catum. Materiae igitur hoc sensu (quatenus tum substantia
corporea. V. g. animali, paut viventi, tum Atalium
aggregato seu massa sive ma
leria secundae opponitura) incompletus est conceptue, qua
Substantiam non facit. et sane quisquis volet vulgarium de
materia notionum analysin instifuere, nihil reperiet, nisi rela pareht vera prima philossp hia principia recle explicata non haberi
privilegium est Machinae a natura id est
licio elaboratae super eas quas
nens finita elaborare potest excogitare
abefactet organicasque manere et funque
velet. In quo verum sed fortasse
posparum cognitum Machinamm
laturalium utificialiumque discrimen
naquaeque substantiali Monade, seu
no (ut cum antiquis stoicis atque ictis lequar
piritu continetur, hae non item; seu
tiam quod ex ipsa ii structupa
ias perpetuas atque indestructi- Permani
biles esse, has vero suum efficium aliquam
re necesse est. quam Divinorum
erum admirabilem excellentiam,
nimadversam, certe
demonstratam puto.
rechanismum in rebus, non vero (D
rechanismi hujus gradum et dignitate
nadvertissent, de Natura contem
ticis sunt locuti; et is qui ingeniosissi–
inde Mundo numpluralitat
dialogos edidit, veritus est,
nox puderet homines veritatisqu
appareret ulnio ersta, pro
in in opificis officinam
um sublimes vetenis philu
un non mereri. Sed his
egi Alphouso, qui Mundum mal
tructum ajebat, cum ipse potius
non noiset. Multo magis interion
rerum ratio, obscura veterum et ampullu
lateriarii philosophi nihil quod non
ant Foedere facto, ubi utrobique
nem agnoverint, sapient ambo
Omnia Mechanice et