# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00069350:0049 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00069350:0049?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 11 # Folio 25r, page id 00069350:0049 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 26v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00069350&page=49 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00069350/jpgs/default/00000049.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine # Lines: 33 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Legi non sine maxima animi voluptate Celebez rimi viniG. GiL. mense Mantio praesentes anni Actis vestris inserta monta de Primae Philosophia emendatione; quam juxta cum Viro Laudatissimo omnibus exopto, dudumque ecoptavi, votis. Atenim cum ad finem fere illorum monitorum legendo pervenisa sem, ibique non notari tantum eos, qui materiae esrentiam in sola extensione vel etiam impenetra bilitate hactenue collo, carunt, sed ex oppoeito vim ipsi agendi, ut et copporibus omnibus, adtribui, eamque ab agendo nunguam ceseantem, animad vertissem; haec ascerta, fateor, haut parum me subiniti, um habuere solicitum, utpote extortura mihi visa praeci, puum existentiae D El, demonstrande argm entum, quod pEclectica in Phijlica mea dsica sive Hypothelica (cui limani ad nibere ultimam nuper coepi) plaribus et quanta fieri po terat evidentia in culcare allabora veram. F tenim, nequid dishimulem, nuhi quoque post hEolas Peripateticas, prae sertim Graecah, jam olim ita statuentes, et Philosophos modernos celebratiscimoe magno numero, indutium plane ac evidentissimum videbatur hactemis Materiam, ut talem, in dua natura et estentia, eine omni forma phyeica, aut alio quo, vis accessorio erjus hecipiendi capax esie poseit, consideratam substantiam esse, mobilem quidem et patiendo aptiscimam, acti va vezo virtute proprie hic dicta penitus destitutam, ut pote in exteusione mera (Eed reali et impenet rabili, non in abstracta, ni mis et imaginario, qualis Carteriana miti, et sine qua ne Nitu lum ipsum quidem concipi posse videtur.) quam divisibilitas, fi– gurabilitas, fermabilitas, formabilitat etz. mere- paseiva om nia, ultro conseguntur, consistent em. Et nim palpabilem mihi offerri demonstrationem videbam, non Conditonis tantum seu Creatoris materiae (utpate nihil agere pronhus, nedum Seipham producere, valentis) Sed Divizoris quoque, Motorisac formatoris Potentisnm pariter ac hapientissimi; ut ineos