# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1030915075:0107 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1030915075:0107?run=74 # Title: Martini Schoockii Fabula Hamelensis, sive Disquisitio Historica (shelfmark Leibn. Marg. 162) # Folio 103, page id 1030915075:0107 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1030915075&page=107 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1030915075/jpgs/default/00000107.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine # Lines: 64 recognised, mean confidence 0.75 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Nes CIM8 aM alai Iedi CO1I ila GoI vese M CD idan N14) ople Uui Cco nin soli 1O1 olIe SCb ReII vet AME a11 15C CaMIB ipla - 103. noribus proprerea non suiste insignes, quod pauca exiisfuerint annorara: ledporiuspauca exheroi- ciseorum facinoribus nobis esse nora, quod pauci CA CXSUYXPorOISannOTATIBE. Quid vercihincpia lidii procurari porest narrarioni non cohaerenti, quae, aliquor leculis, postquam selta eller a Scripto- ribusnullo Fundamenco nicencibus annocara, e in accahiltoria relata est. Ilcroque pollice tavemus illi, qual axiomari rer maximi Joh. Cerhardi Vo(- hi cap 4. arristrstorix: Res Gestae, (Ive narrentuE, sivenonnarrentur, semper lunc gelta ac proprerca historia; Ad quodprovocar Erichius pog. 85. ac quisincerim probaverir, vere illa gelta tuisle, qua Hlameliae quasi secta perhibentur? Hoc lane col. liginon porest ex iisanchoribus, quosproseaddu- cirErichius. Praecerquam enim, quod multisse- culis post rixerune, amplius lua narrarionis neque liquidum documentum, neque classicum rectem adducere possune, ut deinde liquebit. Secunda in- sancia haud majoris momenti. Concedimus libenter, mulca ex antiguis hiltoria monumenris (utiple concendic pa5. 86.) variiscalibusincerci- disse, at quisinde interas, sire incendio, live aqua- rum inundacionibus, sive alià quacunque racione. oblicerara fuisse illa monumenta, quae lerrire pol Centastruendae narracioni, omni praesidio destiru- xd Hlacracione omnia lua commenta, e attanizs (quae (apiuseilum magiS quaI CXAMEN ICTCNEUF) rurari pollene Papani, dicendo periisle quidem monumenta Apostolica, in quibusconsionaca e lenc; incerim cradirione, (quam postea dstincte exeu d0 a