# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1030915075:0113 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1030915075:0113?run=74 # Title: Martini Schoockii Fabula Hamelensis, sive Disquisitio Historica (shelfmark Leibn. Marg. 162) # Folio 109, page id 1030915075:0113 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1030915075&page=113 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1030915075/jpgs/default/00000113.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine # Lines: 54 recognised, mean confidence 0.80 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. de ere lalle am cip eit eOI 18 eO1 AB dI. 11 Iec ecul J. Aa (H.C Nec (01 Edet Oli 10 e innuic Diog. Lacrr. in procem. hist. philosopH. ved tumeriam Placo in Charmid. Xamolxis aurem hics Prthagoraus exac, reltibus Serabolib. 16. CiC091, 80 Diog. Laere in vica Pyrtias coquo nomine, mulco magis, velut Magus suspectari mererur: siquidem reste cod. LaerE: Samius (enex non modo maxia studio- sus, verum eriam quam peritus fuit; acque ne quis ra tione Pychagora dubsirer de Ade Laertii; Varro Romanorum doctissimus apud Aurostin. lib. 7 de C. D Cop. 33. restis est; hunc iplum uri consuerisse Necromantia; quomodo ec Plin. lib. 24. nac. hist. c. 17. perhiber Democricum _e Pychagoram Magix Audiolisimos Fuisse. Oux quanquatm hoc loco qualiparersa videri possene; a nobis nullam aliam ob cautanr adducureur, quam ue evincamus OF- phea Thracem, exemplo popularium Magix va- calle, Cublidioque netaria de abominandae dilci- plinae, teras haud alicer ductasse, atque lirarione praedicae fuissene. Duomodo e Paulanias jam oncea cicarus, in Baoricisnarrae, hunceundem Or- plicum, cum gravirer morre conjusis Furrdices atticerocur, irisse Aorrhum in Thelprocidem, arque vicarminum Mlagicorum conarum fuisse ab inte- tisterocare, hanc iplam, dudum deFunctant. Re- deundo eo unde deseximus mencione Orpheis peocontirmando nostro argumento, ulrerius di- cimus, licer concedamus libenter, per Magos; lub. servientibus in speciem catminibus, ductari variz ratione ferasposse, Aderri eamen excedere; quod inlonces pueri lusureorum Mlagicorum numeris eHfalcinacis parirer a cerra absorpri fuerine. Novi: NA ob1