# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1032709332:0160
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1032709332:0160?run=74
# Title: Hermanni Conringii Censura Diplomatis Quod Ludovico Imperatori fert acceptum Coenobium Lindaviense (shelfmark Leibn. Marg. 158)
# Folio 136, page id 1032709332:0160
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1032709332&page=160
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1032709332/jpgs/default/00000160.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
# Lines: 35 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

136
CENSrEA DEDLOMAT.
quadrinceurisqe, non invenios qui per realiam sermonem habuerit
sersum es lucrdum. Sis pingendi seulpendique accidie arri. Si
ducemorum trecentorumve annorum sculpiuras inuearis aut
picturas, invenies non hominum sed monstrorum porrentorumve fa-
cies. Ouod de Pealia mulco magis id verum de Germanii.
ubiserior omnium ealium fuic culcuro. Duod sgucem ele.
Sanciorhaec sc tabula acque fuit illa recus pieura (quod per.
quam est limile vero) urique nonbons hde vemstam referc;
ac proinde prae noricace non asseguitur vel veceris picturae
auctoricarem, sed suspecta merito esle deber ejus restimo
nium. Ucuc Sic, picturis in universum raro licer curo crede-
re; ne quidem illis quae sacras aedes occupant. Id quod en
finiris exemplis Fasile Fuerie demonAtrare. (I opus BC: usque
adeolicentia, monachorum peaecipue e pictorum, extra O
mnes recti de lancti limices passim erasara est. Unicum nunc
duntarar sed lepidam (si hoc nominetas est appellare facinus
impium) historiam ex Beaci Rhenani Rerum Cermanicarum
l. 3. paz. 16. edir. Basil. anni 1531. adducam. Ouidam, inquie,
superioribus annis, quem nahuc andio superesse, bearum anachore-
jam Delvecicum ut vulens pradicas, Sueronium fuisse vocarum ef
finxie, illius viram describens, ex socium habuisse cui nomen esset
Acharae. Adii hominem quaesicurus undenam id assereret. Puta-
bam enim haec illum absque auctore non dicere. Sed audi inpuden-
iam. Proprerea (inquis, addidi sucronium fuisse vocarum, quoa lege-
reme suedia prodiisse: ex quia AEnca rirgiliano fidus Achares sem-
per adhasir. ideo sodalem illius hoc nomine donavi, alioqui anourmum
fururum. Et eamenhaee historia. Si ica vocare libet, non solum picta
est intemplis ac scripea, sed enam ryxis exeusa.
II. Nomina loculis sepulchralibus inscripea mereHEUE
fere indubicaram Adem. Anriquissima Scilicer quaeqe Germa
nicorum Imperatorum Rcoum _c Principum marmora sepul.
chralia nihil inseriptum habene: alii lapides sepulchrales ci.
rius sC