# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1032709332:0166 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1032709332:0166?run=74 # Title: Hermanni Conringii Censura Diplomatis Quod Ludovico Imperatori fert acceptum Coenobium Lindaviense (shelfmark Leibn. Marg. 158) # Folio 142, page id 1032709332:0166 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1032709332&page=166 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1032709332/jpgs/default/00000166.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine # Lines: 34 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 242 CENSrRA DIELOMAI. Fuit Diploma, seculocircirer decimo cerrio. Venisse isitur impostor cibi risus eA in vacuam pollessionem, mendacio suo dandi novum Ccenobii auctorem. Adalbertum au. tem Palarii Comicem videtur oporcune in aliquo Ludorici Piidiplomate deprehendisse, quod condicum fueratanno Im. verii vicetimo (exto: unde luum nebulo fabricarie. Alrorum non est quod miremur. Omnesenim, quorquoe Adalbercum aenoscune condirorem, lunelonscrecentiores fctione Dixlomaris, ee ceu solet contingere virisbonis, de cepei illi tunc fama suppolicirix Tabulae; cum accurare in ejus conditionem omnem inquirere non pareretur instieu. cum, vel ingenuus candor. Imo Diplomarisexemplum ali- quod rix in ullius manus pervenit, muleo minus ejus rilum elt auroeraphum, arque adeo examen ejusnon pocuit a viris doctisantehac insticui. Sequenceeriam capice demonstrabi cur, doctiores nonnullos deprehendisse quidem dubicandi scrupulos, sed cum laqueum expedire non pollene, varia commentos esse, ica camen ur nec libimeciplis laristacerent. Aurores Terrio Chronicorum Lindarientium icidem Fue. runcmulto recencioris aevi ee renuis plarumqi judicii. Itaque cavere sibi non poruerune a Fabulis Ccenobialibus. Nullius illosesse fidei, quum non semel jam monvisser Feiderus imo proballer, cumprimis in addicamentis magni operis pac. 559. lir. hb. non debuisser Hyperaspista illis rectibus hic uri de Mangoldo; nisi prius HIcideriana illa sentencia e probacione conturaca. Scio aurem, ne iplos quidem Caenobiales illo. rum Chronicorum restimonio velle carei quoniam lapenu. mero Coenobii desideriis adverlantur. Coenobium quarro videcur Fabulas sibi Anxisse, partim ex memoria antiquae cradicionis de uno pluribus condicori- bus, quorum aliquisfueric dictus Mangoldus. parrim Dipio. macis tide: quod genuinum esse denique sbimerip s pertuati.