# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1032709332:0185 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1032709332:0185?run=74 # Title: Hermanni Conringii Censura Diplomatis Quod Ludovico Imperatori fert acceptum Coenobium Lindaviense (shelfmark Leibn. Marg. 158) # Folio 161, page id 1032709332:0185 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1032709332&page=185 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1032709332/jpgs/default/00000185.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine # Lines: 34 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. EYDODIOIANT CAP. X. Principid isitur accendendum, Bruschium Polere non nisi Ccenobialium hic alibi accepeis relationibus nici; acque adeo quaecunquehic narrac non aliunde quam à lindavien. libus coenobiris sux rempectatis esse accepra. Id iptum vero etiam inde contirmatur, quandoquidem Bruschius (ux nar- rationis nullum hocloconominarreltem live veteris svere- cencioris aevi. Ouid aurem illis sic narracionibus tdendum, nemininon jam cum constat. Eyperalpicta corunqueami. ci indubie probabunt Caroli Scengelii sentenciam, qui pra- fatione in Monasterioloria parrem primam, non dubicavic isthoc uno nomine Auberrum Mirxum Originum Benedictinarum scripeorem lectoribus luspectum reddere, quod Bruschio, qui res monasticas non bona side rractavis, nimis sidelirer inhaserit. Ouanquam cgo, Edes Bruschii cur sic in dubium vocanda non videam: deceptum aurem laepissime a luis relacoribus vi. rum bonum quidem sed credulum, de industria masis quam indicio ralenrem, eciam ipse aftrmo. X. Rtvero in hac lua narracione haud injuria dixeris, homi. nem stacim quali in janua impesille, dum aic: Coenobium anriquirus Lendaugiense ob maximam ad locum nacura porruosum appellendi e Lacu commodicarem dictum: Paulo poltvero Ccribit. primum Adalberrum, cum Talrus ex procellosis Lacus Aucti- bus ininsulam istam appulissec, ab illoerentu e selice appul. su, insulx nomen Lendoa vel Lenaogia dedisse. Nec enim quod primo e uni Adelberro evenir, idem arncos actribui loco porelt. Non camen nunc illas minus accuracas afir- maciones Brulchio verremus virio. Elle durem omne hoc de nomine ab Adelberri appussu insulae indico, inane com- mencum, cerristimo argumento illud est, quod in nullo mo- numento vecusto compareaE Lendan auE Lendaugia, led Lin- dancia. Imo nos intra adducemus certissima rectimonia, ex ixlomet seculo nono decimo ee undecimo (nenunc dicamus del