# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1032709332:0237
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1032709332:0237?run=74
# Title: Hermanni Conringii Censura Diplomatis Quod Ludovico Imperatori fert acceptum Coenobium Lindaviense (shelfmark Leibn. Marg. 158)
# Folio 213, page id 1032709332:0237
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1032709332&page=237
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1032709332/jpgs/default/00000237.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
# Lines: 34 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

EYDODTCIANE CAP. XII.
ucEpilcopis ira e Abbaribus. Id quod infiniris potest exeins
plis oltendi. Non nisi illis Abbacibus aur Abbacissis fuie
Scilicet dacus hic riculus. qui nuc simul Functi sccularibus
officiis, aur orri generis illustrinobilicare, auc denique summa
in Regnoraluerunc auctorirare. Quo rempore lane Rhaba-
num ciculo inhoc disnarus cA Lupus, Fuisse illum paricer
moona in Regio Palatio auecoricare, haud oblcurum est. modo
vel reliquaverba addantur. rerum, die LupuS, illustris Abbas
Rhabanus postmodum rceressus a Palario, foret necne per id temporis
istic, propeer lecationem sibs commissam ad liquidum scire non pornit:
aqe ob camrem horrarus est, ue redicum meum ad Nonas runit differ.
rem, quando solennicas S. Bonifacii se abesse minime sineret, nisi for-
ie ipsi quoque imperialis jussionis, es ea quam gravissima, prajudicaret
auroriras. Jam ee proprer generis excellenciam Abbaribus
Tolere runc remporis cirulum aerribui solico splendidiorem,
sioniticac epistola Joannis VIII Papae CCCV, ubi tiusoni
Abbaci Caroli Magni filio nacuralihic datur: Hunoni strenuo,
nobili, recali prosapia ediro, arque excellencissimo Abbari. Sic _ PrO.
prer officii Palacini eminenciam, uerumque Froerem Hildui
num ee Walonem, quorum primus fuie summussacri Palacii
Copellanus, urerque surem nonnisi AbbaS, ABObarduS AF-
chiepiscopus Lugdunensis epictolam suam hisce verbis inseri-
DIIE: Dominis ex sanctissimis. bcarissimis, viris illustribus. Hilduino
Sacriealarii Anristiri es rralae Abbari. Acobardus servulus. Oua–
proprer etiam arbitror, non Abbacia, sed illius in PacroPa.
lacio summae dignitaris caussa, in epistolo Ecclesia Senonica
ad Hlildumum illum, quae extarin appendicead Tomum se.
cundum Conciliorum Gallixe, illa perquam humilis verba enle
Feripra: Propeerea vestrae piceatis vestigiis animo provoluri, Aebi.
lirer postulamen, ne camdin rem suspendere dignemini, quousque cum
seripro homine ad ’estram Celsitudinem properantes, ipsi vobis
melius nostram pondumus miserium. Nec enim abjectius co.
est alius