# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1032709332:0256 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1032709332:0256?run=74 # Title: Hermanni Conringii Censura Diplomatis Quod Ludovico Imperatori fert acceptum Coenobium Lindaviense (shelfmark Leibn. Marg. 158) # Folio 232, page id 1032709332:0256 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1032709332&page=256 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1032709332/jpgs/default/00000256.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine # Lines: 35 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 3. CENSrRA DTELOMAI. illic pareree ingressus: ibi enim omnia vestro nurui parebunt. Praesul au- rem haes de radice dilectionis procedere aurumans, larus effectus est, es pracipiensrarem armare, misit quendam de suis servienribus B. rircini incimandum, ut sibi ad navim eunri expedica foret ad navi- eandum secum adpraedictam insulam. Sed illa, antequam Fpiscopa lis lezatio venisser, ingressa basilicam oracura prosternieur coram quodam alari in honorem sancti Calli consecrato. Et sieur fuit vo luneas Dei inter preces obdormivis, es vidie oraculum, nec non somnium: beacum virum sibi vas sanguinolenrum perrizencem mul- sis spurciciis plenum, dicentem que sibi, si ad lecum, ad quem Episcon pusreducere cupir. perveneris hunc sordidum victum manducabis ex sanguine Kerbirea reclusa ibi inebriaberis. Cumque evicilasset es secum mirareeur de somnio, offendit eam legarui in admirarione. Dui cum deposuisser ei mandara Praesulis, non respondii ei nec ad unum verbum, sed dimisie illum abire sine affacu. Super quae admirans Exisco- pus, concinuo aurem cocians et aliquid re velatum esse, navicarionem suam perceie, es ad urbem Deo gubernance ipsa die prospere rediit. Elactenus anciquissimum Canobii rerum monumen- cum. Prorimum huic estillud quodhabec Hlermannus Con- cractus in Chronico ad annum Domini mLr, de Henrico III imperatore verba taciens. ipsis diebus, defunetis uno pene in rempore Lindauciensi es Buchaugiensis Abbarissis, luora nobilis prudens es religiosa vidua. verique loco recuperando ab imperatore praesicisur. FA Hlermannushic Hepidanno nonnihil senior: quippe qui in taca concesserie anno por millesimum quin- quadesimo quarco: acgi adeohactenus illud Hermanni possie haud immerico haberi monumenrum omnium anriquissi mum rerum Ccenobislium; quoniam tomen quae in Vica Nibaradae memorantur, jam seculo decimo conciserune, nec wu:co pos Hlermonnum liceris lunt exaraca; Primus locus illis irerito manear. Prarer haec duo porro nihilinveteris avi monumentis de Cae