# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1032709332:0273 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1032709332:0273?run=74 # Title: Hermanni Conringii Censura Diplomatis Quod Ludovico Imperatori fert acceptum Coenobium Lindaviense (shelfmark Leibn. Marg. 158) # Folio 249, page id 1032709332:0273 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1032709332&page=273 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1032709332/jpgs/default/00000273.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine # Lines: 34 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ENDONIOIAMT CAP. XIV. a eionis alius. Mulex chartx vereresictius s sequencium seculo- rum idipsum liquido docent. Sulticit aurem Colasillascontu- luisse quae inter alia addira sunc magno operiinclsti Senacus. Obserrare enim ibi est, iplammet Abbacillam siginam de quae huic luccetrCutam in liceris Larine exaracis, ob anno usque 7264 usque 1307. sele appellase, Abbarictas Monasterii Lindau- rensis non Lindaugix: Constancientem irem Epilcopum Henricum anno 1240 in charca quo jura quaedam Constan. ciensia exponit, etli vidisser Diploma, canien monacterium non Lindaugiam sed Findangense appellasse, cen videre cA pac. 960. Cermanica quoque lingua scripeae chartae tontum non omnes habene das Chotteshauβ zu Cindam, unser Fraven BotcesBauB zu Cindam, unser lieben FraWen (BOETCSBAUB ZU Lindam, unser lieben Framen Ctisse zu Cindam. Duasdam tamem faceor alicer loqui, der Ctisse Cindam. Sed rarae illae une ee recentiores. De quibustamen haud injuria dixeris, ul- eaca iis regionibus ellipsi voculam zu omistam. Lc vero recte e docte disserens de parriculae illius zu ulu Heiderus pac. 787 Tcribic: nihil apud Helverios, anriquae loquela prae re- liquis Germaniae narionibus renaciores, frequentius est quame vocabulam qu omitrere. Occurrunt innumera exempla in eran- di illo volumine Chronici scumphiani. Quo loco idem don etissimus Hciderus recte icem monuie: voculam qu I ut omicii, ita eriam non raro superfine, cuphonia grarit, per sylla- bicam adjectionem usurpari: ZIB Da6 Lano zu Francten, su Cacta sen, zu chwaben, Die OtaDt Zu Cindam 2c. Ouali modo scil. in Germania inferioris regionibus luperAue solertrequenter adjicivocula van e tho. Vcrum enimvero omissio illa vocabuli u quoniam rarior e recenrior est, maner id quod diximus, simplicem Lindauxiae appellationem nequidem post conticti- orem Diplomatis in usum perperuum ab iplomer Caenobio poruisse traduci. Id quod cerro eMt indicio, nomen illud