# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1032709332:0291
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1032709332:0291?run=74
# Title: Hermanni Conringii Censura Diplomatis Quod Ludovico Imperatori fert acceptum Coenobium Lindaviense (shelfmark Leibn. Marg. 158)
# Folio 267, page id 1032709332:0291
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1032709332&page=291
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1032709332/jpgs/default/00000291.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
# Lines: 34 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

EVDOFTCTAMI CAP. XIV.
renres, afstuenibus ex locis alus compluribus, brevi oppidum esse-
sere, quodhodie imperiale est es L ndavia dicieur. lui aucumane
Lindaviensis civuaris fuisse occasionem, quod cum compres: isset no-
bilem à Bodmen, fugrens iram parres, Lindovenses accepta pecunis
exemisset anno 2166.
Flactenus illi. Verum enimvero incer Pese mulcum illa
distonanr: uc difficile sic arbierari quaenam vero Unc consen-
tanea. Fschachienles aeque adeo Lindovienles redemisse
pecunia omneilludins quodhactenus fuerat Brixanrini Co-
mitis, non Lyrerus duncaxac arque illum lccuri Muncterus de
Crulius rradiderune, sed eriam Lazius norravit. Neque
quidquam est quoillud jure merico possic vocori in dubium.
Adhoc sub Brisancini Comitis fuisse illos quondam juris.
dictione. Colcim anno 948, paulo post taciemus probabile, uE
e eosdem Suevicorum jam tum Cxlarum aetare fuisse pori-
tos condirione liberorum Impecii urbium. Poitur, Calcim
illa quae de redemra diberrare narrantur, pro veris admitten
da TUNE.
Elchachienses porro cranstulisse sedes suas in insulam,
mulcorum celtimonio probacum jam anrehac accepimus Cx
Rorulo. Idem dilerre reterentem modo audirimus de W oIF-
gangum Lazium. Non aeque aperre id attiemorie quidem
Lyrerus ee Cruhus, eriam illi eamen id innuerune dum rete-
runc. Lindarium ancchac extra insulam tuisse collocacum
uin e hodie Eschachii superane veltigia pristinae civicocis,
Eriom icicur de illa Eschachiensium mieratione in insulamo
non est quon quisquar duDitet.
Compullosconcnnaimunaarione P Schachienles id Fecisse, ab
uno norrorum est Lazio lediolomer dubio. Cum Fschachium
aurem loco ediciore sic sicum ubi ab inundatione minus est
vcriculi; haec quidem non viderur fuisse migrationis caussa.
vadrasinea duobus aurem marcis a BrIBAMTINO CMEa
liberta