# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1032726466:0207 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1032726466:0207?run=74 # Title: Christiani Francisci Paullini Historia Isenacensis (shelfmarks Leibn. Marg. 128, Stück 1a; Leibn. Marg. 128) # Folio 187, page id 1032726466:0207 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1032726466&page=207 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1032726466/jpgs/default/00000207.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ANNALES ISEHACENSES. Christlich gegen Uns fur menis Zagen minolicher uno schriftlicher getha- ner Erelarungue, bis aufunsrer uno mebr furhabenden uno schierst Funfiti gen Vilicacion nothurssciglich berichtet verdet, ie deunzu forderlicher ce legenheit,milh Bottigeschebn, uno nicht verblciben sol, suvorsichtig, estr erdet Fuch mit uno neben Den andernzu Erhaltunu Bottes vortes, und reiner unverfalschten Pehre, Desuleichen su Ppanhung Frieo uno Einigecit in der Rirchen i auc ju Sbmendunq uno Verhutung fernern Drifoer RandS GaltungumdF rennung, unterthaniglich uno gehorsamlic ver Baltenimo erzeigen. Daran geschieht Unser uno gedachter unser lieben Drider gefallige uno suverlassige seinung Uno Vir habens Fue ais Pens su empraben, uno varnach su richten nicht unvernreldet laBen ollen. Dacum Tocimar Gonnabendonach Eraudi anno x562. 5. 174. Dehoc mandaro Principis de Pictorini recticurione ita ms. e Ams. dorsius ad. Rosirum linum. Venerando, pio e sideli Christiministro, Domino Barcholomao Rosino, Pattori e Superincendenci Vinarienli, majori luo e Fracri in Chricto caril- Cimo S. Lirerastuas, Mi Rosine, in Christo Frarercarissime, accepi, e cecum doleo demiserrimo Ecelesix sam. Deminus misereatur noctri. Dominus restienar eam in pristinum sacum, quod camen rix sperare audeo propter iporaritudinem nostram, quam Dominus omnino punire decrerienon solum bello, Tame, de vastarione tiarum cerrarum, led, quod horribilius est, Fame rer- biDei. Sed camen orandum ee sperandum, uc Caltem aliquae religuiae ma- meane in his cerris, ne in hac terra, uic Sodoma e Comorrha, intereac Lcclelia Christi. Hoc enim certum est: verbum Ddomini a nobis in aliam repio- nem miseabic queadvim es virrsom, extantum paleas es restas. Conum scilicet externum, sed depravacum, in orenobis relinguet. ui nusquam appareat publica Lc- clesia pura, nisi forre in aliquibus privaris aedibus conservetur. Sed dehis lacis. Ad duo mihirespondendum est in cua epistola: primo ad mandatum Principis ; deinde ad resticurionem Victorini. Et quod Princepsmandat, quod praedica- ce debemus de arriculis concenciolis secundum. P’rophecarum e Apoctolo- rumoripca, ec ca, quae contormia lune Auxustana Confessioni d Apolosiae ejus, ac confurationi Principis, cerre improbare non postum. Sciniam omnes Reges id Facerent, quemadmodum de a Deomandacum est. Ouod aurem arriculi Schmalcaldenses Cunc omissi, CxO in BOnAM PARTCM INCCEPEOTOL, NeC putO, Fu- cun aut dolum lubesse propter (idem de doctrinam Principis, quam admo- dum puram de linceram esle judico. Fgo cerre aequielcerem d expectarem, donec dolus le proderet, ne judicarer. Ecclesiam percurbare sine caula. De resticurione rictorini lubdubico, quid dicam. Iple non fuic excommunica tus, nec pro excommunicaro pucandus, nec errorem aliquem aUT peccaruM penorir. Idco non rideo, quomodo sic ablolvendus d Ecclelia reconcili- andu5. aorhi ad Ro-