# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1032771186:0218 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1032771186:0218?run=74 # Title: Bussonis Watenstedii, Canonici Hamelensis, Chronicon Mindense (shelfmarks Leibn. Marg. 128, Stück 1c; Leibn. Marg. 128) # Folio 214, page id 1032771186:0218 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1032771186&page=218 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1032771186/jpgs/default/00000218.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine # Lines: 44 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 214, CHA OHTCON CDRNOBTT VLRCTHUM OTEBERCENSES. capice feli non absimilem, colore viridem de Ravum Sibi viluns fuiste, pedes in venere babuisse. Vocacur vermis colurnus, ein Saseloem, quod coryletis Baudeac. Non procul a monasterio lefeldensi in C’omicacu LConsteinio LuNE rudera areis, quae Farrxebursum dicta Fuir. Adeam ante annos quinqua- sinca circicer vermis ejusinodi ver eriennium risus, quem candem duo liena- eores ex Sachsrversio, Schonemanni dicti, COnFCCCLUNE. Fum ab arbore sulpen- Cum mulei homines rilum ierune. Fuie longus pedes duodecim, ore reculieu- pum pilcem. Talisvermis olim eriam contectus in Principaeu Fennebersico dicitur, cujus exuriae Slusince, quod ajune, ostenduneur. In Ducatu Liina burgensi, licuc eriam in Illultris Ducacuis Brunfvigii Solingis, ejunt ejusmodi vermes esse Frequenciores, exlugere lac pecori, praca reneno inficere, de ideo ab accolis cerris remporibus investigari, cenexosque adhuc, ec dix dum duas velcresulnas lonsos, crucidari. IIaeC Esstormius. Fsolbecca mulier Thome Bartholino prore vecisimanarrarie. Paerem aliquando, devorato torre ver- miculo nucis avellanae, incumuisse quahi prxegnanrem, magnisq; sen sim obor- eis doloribus, praelereim post elum duleium, candem impaciencis dolorum, e quia diurius cumidum renerem gectare non posset, a Medico Sorano le- etum, lectione Caelarea prodiisse vermem illum peandem porcelli magnieudi- ne, jubis ornarum, de post deinde superrixisse octo dies, conqueltus, quod de lectione ancenon cogicase; Narracanarro, credar, qui voler, addic Vir Celeberrimus. (rr) Dum in aedibus Excell. 1. Justi Corrnummii, Medicina Prot in Regia _ Equestri olim Acad. Sorana, virerem, venic quidam ru- Aicus ad Fum, de animali viro in renere holpitance conquerens, d (c. etionem experens; ac haec non facta eAt. Nelcio tamen, an ad BunC colonum respexeric Bartholinus. Vix surem me concineo, quin aurea angrana Kircheri verba (X) hEc apponam. Miraneur, aic, Medici, cur Gangeanatam verminosa, difficilem curam admittat, cujus caulam si scirene; forsan congruis remediis facile tanto malo occurrere possent. Sunt enim vermiculi, arsenicali virruce imburi, qui sub insensibili mole vicinas vira carnis partes rodere non cessant, e rodendo carnes in tabum malienitare converennt. Addit porro ex Ausulto Elaupemanno, faisse in gansrena, ex lue Venerea exorra, per microscopium ob- servatos vermesfere insensibiles. limacum forma, qui intra carnes sangraens infectas, non secus ac vermes in ca leo, fedicando susque deque verterent omnia, ex tam velocis generasionis, ut unus ejusmodi vermiculus charca imposicus spatio, qud Psalmus Milerere recirari posset, quinquasinca alios exrra corpus rejecerit, qui uti ex se ex sua nacura virulenei sunt; ita quoque, quamcunqe carnis viva parei- culam concicerine, insica malignicare in tabum reducunt. Curitaque non obstante carne vira in cangrenolis rescissa, nihilominus malum serpat, causa est, quod vel unicus (Xr) Vol. L. Aet. Med. H ato, ob5. 3. (X) L. IX. mund. Subeeman. 8. P. 5. 3. P. 108, alius aliur. aliu.