# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1032771186:0240 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1032771186:0240?run=74 # Title: Bussonis Watenstedii, Canonici Hamelensis, Chronicon Mindense (shelfmarks Leibn. Marg. 128, Stück 1c; Leibn. Marg. 128) # Folio 236, page id 1032771186:0240 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1032771186&page=240 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1032771186/jpgs/default/00000240.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. L3O CHROMTCON COENOBIL VIROTHUM OTTDERGENSLS ZL. Ernectus: Prudente diffidentit Expediet prudenscibi difsidentia lemper, cui fidas, rix e millibus unus erit. XET. Bodo: In precibus ex lachrymis. In precibus lachrymisque mihi pertecta rolupcas, hisarmis hoctem vincere quemque Pores. XTII. Fideric. II. Inspe ex rimores Speres e timeas: pia spes contundere nescic; ergo in spe viras acgue rimore Dei ZTIII. AenOld. II. Non lacabor, nisi benefaciam. Non eso latabor, bene ni quoque fecero. Ouidnam. quam benetacta, mihi gaudia vera dabit: S. T. XXVIII. Cum rempore quadrage simali Brackla in vallem meam cum ructico ex Bochsen CONITE MEO FCVEKTCreF, d CaCA nOX me cicius obrueree, molestissime in via nos direxarie cercibile ictud spectrum, quod in Thuria fidum FCKhardum VOCAHE, Den euven ECCeNE. PrccibuS eamen cgo bene municus periculum tandem effugi. Ructicus aurem ad deria rapcus, alcero die vix amplius lpirans ad suos deterrur. Srrart.) Ica: est in Thuringia adagium de fideli Eccardo, sed unde originem suam eraxerio, pauci Forre nocune. Nonnulli id derivane ab. Plegecaro quodam Bojorum Rege, qui cempore belli Frojani vixie, quemque Ansunc receres prae foribus inferni edenrem, ac ingresturos fidis in- Arventem monieis. Onde Froions FTeccardus, COFFUPEC Der truve ECCArHH dictus. Sedbene est, quod addat Marr. Seiler, (K) haec tabulis annu- meranda. Wolscans. Preider, Prot. olim senensis. (1) in nottra Thurim. BoctraTtiu. Sia, inHC, qua, de icalia mari, ica silvis Cupra ambitue e intra, (∞e- penumero quidem, sed moxime camen cirea nacalicias Christi ferias, e Bacchanaliorum Furias, non suri cantum, quod plerumque feri Colet, Sed in ipsis quoque ricis_ oppidis; colluries quae da. spectrorum, lemu- rum, larracum, de Fmpularum, in quibus de viventium de OrruOrum traudraro Cuncimagines, insenti numero, qui incerdum e Equirum tur. mas e pedicum manipulos lua aequane mulcieudine, exansire Lolent de transcurrere: neque fides haec, quod jam quoque dixi, vana, sed certa e omnis exrra dubitationis aleam polica. Has itaque diabolorum co- pias Senecio quidam canirie spectabilis, guem fidum EccardUM NOMIAnE seu uti nostrates rocane, den getreven Eccart, deliberato cum bacillo praeir, et accurrentem, uc nocra terr curiolicas, popellum HOLEREUT, (L) C. HI. cpist. 98. (1) VoI. FI. OFAL, 2P. ue Ataus Eccar Aes, rinsiea