# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1032771186:0501
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1032771186:0501?run=74
# Title: Bussonis Watenstedii, Canonici Hamelensis, Chronicon Mindense (shelfmarks Leibn. Marg. 128, Stück 1c; Leibn. Marg. 128)
# Folio 497, page id 1032771186:0501
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1032771186&page=501
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1032771186/jpgs/default/00000501.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine
# Lines: 45 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DECRETUM AHGUSTS SPNODK MIOCUNFENA.
Bahlica S. erucis in vicino ad ersordiam colle, versus Orientem extra muroS, S. crucia
a Meinrverco anno MZ VII. Tolenniter consecrata. (etiam condita, aic tomplum,
Meibomins (()) contundune. Si Pineritio credimus, e bonis COrILaTIS
Traholei, prxelerrim Ecclelia Schormariana et Orlinesbusanae, maximam Haholri
parrem ista basilica constructa est. Flenricus II. Imp. amplissimum Comi-
tarum Flaholti anno M. XL. ex inceoro donabat Meinrrerco, cujus reitabulas
Protere Scharen. (E) Incolas hujus Comitatus ex Saxonibus ee Vandalis
Coiise, Pideritius haud inepre probac. (u) Rererendissima de Screnistima
Elisabetha, ex Electorali Comir. Palar. ad Rhenum Familia, abbacissaserford.,
constanter mihi reculie, se non alium, quam Joann. Walcerum Fundatorem
agnolcere, cujus loror Srrala primum pexetuie, vixirg; CirCA AC. DCC CXIX
Idem habet Scharenius, (W) quem auidire jurabit. Corbeiensi Monasterio
hic subjunsimus illustre Flecirordien le Sanctimonialium Vireinum inera eosdem
fines Diaeces. Padeborn, quod BOC annoDCCCZZV. Ludoviciani Imperii XII.
 alegerus, primus ejus condicor, d vita excessisse cradatur a Scripioribus.
FF
quemadmodum Corbeiense ex Corbeia Gallica per colonias Monachorum in-
sicuta; ita Hlerirordiense, ad A~ es Vehrae constuentes; ex Suectionen(I San-
dimonialium rirginum Collesio, a Ludorico Pio Imp. instauracum, es ad formam
earum Callicarum Pirginum, craductis inde coloniis; formatum esse, referunt
diplomata Principum. Sed altius nobis prima ab orixine hujus inicia repe-
cenda. Tncer W estalix nobiles, qui a D. Bonifacio Christi Adem cdocti, et an Comet
Bapcilmatis aqua abluri lune, eraditur quogs constante Majorum et Scripeo. Waliger.
cum side adolfus, Walegeri aruS. Ab hoc deinde Aolfo Waldericus Alius condisor
Chricti lacris imburus, una cum Fra conjure, incer curbulenra bellorum
Saxonicorum cempora, constanter Christi quoque relixionem coluit, eranS-
Fudicque in Walceerum filium, cum acceptis bonorum possessionibus: qux
caula, ue ab aliis Comes Ferirordia WCIIOreTUT. Is quia meliora rempora
lorricus lub Carolo MIT. (quibus e Saxones perdomiti, de Widekindus ipse
cui haud procul Herisordia parerna sedes erar, subactus,) se Christianum
Proteltus est. Conjunctissimme vixere Widebindus de Walceerus, unogue
Audio e ferrore proterenda religionis Widetindus in rico Enceren nobile
Collesium Canonicorum ac balilicam D. Dionysio consecratam condidie,
in quo hodicdum lepulerum ejus Maulolei in modum erectum conspicieur.
Pralceerus vero in vicino Perfordia loco ac fundo licredicario Eccleliam
construxir. Superesteriamnum ades illa lacra, Colido opere constructa, de
sexitur in aecu fornieis haec inscripeio: Princeos bujus terrae Walteerus fun. dicitur
dator Eeclesia Flerivordiensis. Praeter hanc lacram aedem, quae, priusquam Princops,
balilica Collegii construeretur, populi laeris deserviie, Waliserus Virginum
XXX
quoque
(() In nOT. ad Gobelin. XL. VI, C, 47. (1) 1.C. B. 394. (V) Chon. L ixpien L. PAIE. H
P. 300, (c9. (vr) l.C. P. 79.
Herfora