# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1032977698:0076 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1032977698:0076?run=74 # Title: [Bernhardi Nieuwentiit Analysis Infinitorum, Seu Curvilineorum Proprietates Ex Polygonorum Natura Deductae] Bernhardi Nieuwentiit Analysis Infinitorum, Seu Curvilineorum Proprietates Ex Polygonorum Natura Deductæ (shelfmark Leibn. Marg. 149) # Folio 54, page id 1032977698:0076 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1032977698&page=76 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1032977698/jpgs/default/00000076.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine # Lines: 32 recognised, mean confidence 0.88 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 5 Analysis Infinitorum. CAD. I. Coroll. TV. Sit Z 2d circulum, e Z 2 =2Y X =X x, item fad hyperbolam requilate eam dC f = 2rXLXX, CTIEV ~ E AVYXX - X; CujuS ersotansens ex circuli ex lisperbola rangentibus coonita est; neque novichujus methodi extensio limitem. Coroll. V. FIOC FAIEH INEEE EXFCTA HOtCtIE. cum omnes tansentium methodi in determinara alicuius curvae natura substiterine, ejusque parametros dererminatas depolcant, hanc solam parametrorum limirationem non relpice. rc. Verb. GITaF. SICZ X, erit f∞ = yy:qua requatio, i fForer determminara = r, cNet ad para- bolam; ipta aurem f manente indererminara. erit ad cueram ex infinitis parabolis formatam, quarumque parametri lunt cuera pro arbitrio sumendae se mutuo sequentes applicate; cuius Juc aequatio ad tansentem, cum hoc in cacu fut nx, permodo inventa, criet X FFk = 2 kX. quae aequatio, si ad parabolam ordinariam li- mitari debeat, AetZ =r, unde t eAt infinier; quire, per Schol: Crener: Lemm. H. ZII. rejecta =3, CrIt Fk = 2 k X, eC F 2 X, Uti OpOE- TCL. 5. 38. Antequam ad alia transcam, HOC 2dd0. Sit iidem manentibus Z fX + Z X X = fyγ. quae aeguatio, praeter infinicas alius generis cue- vas, etiam es ad infinitas hyperbolas. Icu cur- VaE