# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1032977698:0192 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1032977698:0192?run=74 # Title: [Bernhardi Nieuwentiit Analysis Infinitorum, Seu Curvilineorum Proprietates Ex Polygonorum Natura Deductae] Bernhardi Nieuwentiit Analysis Infinitorum, Seu Curvilineorum Proprietates Ex Polygonorum Natura Deductæ (shelfmark Leibn. Marg. 149) # Folio 170, page id 1032977698:0192 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1032977698&page=192 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1032977698/jpgs/default/00000192.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine # Lines: 33 recognised, mean confidence 0.86 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 17C Analysis Infinitorum. CAP. II. nia x a ad Omn. ye, hoc est ita complementum AFV ad paroboloidem A FO. Inde eadem, gux 5. II. Octenta sunt, deduci porent ab(9. tangentium auxilio. 5. 44. SIc Fig. XITZ. N. T. Cademque, quX 5. 32. C ap. I. Cymbola; adcoque cisloidis AKG aquatiO X X = YZ, TCU X = YZ Z = X ZZ; Crit ca ad intinitesimas redacta, juxta Schol. 5. 23. 3 X X C = 2 YZ0 = 2 X Z0 =Z Z e; Quae divila PCF X 2, 2c loco Z Dolito y juxra hyvothesm, tum _ l ipCi r = x substituro abibiF in hanC. 3y e= 260= Z e. Jam rocato cissoidali inteoro spatio = k lemicirculo intcoro = c, cum omnia lo CInE omniaz e, (si utrumque arcam cisfoidis infini- ca delignet) erit 36 = 2 k - k = k Ceu Cisois Temicirculi. tripla. HIOcnOtetuE; Situm omnia lo, tum omnia Ze, non ad infinitum ciroidis spatium, sed ad Partes ejus respectiras referantur, Forc AK p omnia 2c (hoc dicatur: f) tu AK 1O omnia lo (hoc appelletur: p + f, vocatosci- licet rectangulo PK MO: p) aC omnia pe= APF. (HOC FAF = d) quare Cum (IC CX suPC- rioribus OR. 3 y e = OMIM. 2 10 = OmN. Z C, Cxit 3d = 2 p + 2f. f, seu 3 d = f = 2P, hoc est triplum portionis circularis AP F, detractâ TCL