# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1040780814:0017 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1040780814:0017?run=74 # Title: [Astronomiae Physicae & Geometricae Elementa] Astronomiæ Physicæ & Geometricæ Elementa (shelfmark Leibn. Marg. 124) # Folio - , page id 1040780814:0017 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1040780814&page=17 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1040780814/jpgs/default/00000017.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine # Lines: 62 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. st; e tatum, Cublimi OSCnCS et cum a mun murit ptCNab cient) Pana itos osde ejus ita ea, Cum Starent in me tet L gravi Me telt. ravita diversa onieno pateri resorra e P R E F A F 10. ex qua constat grave, satis declarat Lucretius, es corpora quae le via dicuntur non sonte sed vi subisente ascendere, perinde ut in aqua lienum; omnia autem corpora, tam eraviora quam minus era via, aequali celeritate (in vacuo) descendere. Fnim vero praeclaris Simum illud Theorema de proportione, qu’à Gravitas recedendo à Sole decrescit, saltem Prthasorx non ienotum fuise ex sequentibus liquedit. Thoc enim ille e illius assecta adumbrarunt per Tar- moniam Sphaerarum: Finvere nimirum Mpollinem Trram septem chordarum puisare, quo symbolo, ut ex Plinio, Macrobio es Cen- Torino abunde constat, intellevere Solem cum septem Planetis; illum nempe Zlebdomaretam ex naturae moderatorem constituerunt, ecensuerunt Vi sua attractivâ acere in Planetas (quem ideo Z0 vis Carcerem vocabant, quia nempe Planetas in Orbibus suis hâc Vi retinet ne in rectis abeant), in ratione illa FTarmonica distan- tiarum. Vires enim quibus aequales tensiones agunt in chordas di- versarum loncitudinum (caetera aequales) sunt reciproce ut quadrata concitudinum chordarum. Nam Pythasoras, dum praeteriret of. ficinam fabri ferrarii, occasionem reperit experiendi quod soni, quos mallei ferrei emittunt, acutiores essent vel eraviores pro variis pon- deribus malleorum; deinde intestina ovium vel boumnervos, variis etiam ponderibus allicatis, tendendo didieit quod soni ponderibus similiter responderent. Ni hoc compertum habuit, deinde depre- hendit etiam numeros, ex quibus soni sibi consoni nascerentur. Sive autem vera sit haec historia sive fabula, certum est Pythagoram re- perisse veram rationem, quae est inter sonos chordarum es pondera appensa. Tensio eadem in chordam duplo breviorem quadrupio po- tentius arit: Octavam enim senerat, e Oetava per vim quadru- plomajorem editur: nam si chorda dato pondere tensa datum to- num edit, eadem quadruplo pondere tensa Octavam edet. Similiter, Contirmare cibi, nustam tem porte (ud vi Corpoream Cursum Ferri, Sc. Lver. L ib. TI. v. 184 eadem Nune locus est, ne optnor, ia his illud quoque rebus ut Mnia quapropier dedent per inane quiecun crobius Lib. II. in SomM. Scip. Cap. L. Aique ponderibus non aequis concira terri. ibid. 238. x erin. Cib. II. cap. 22. Macrob. Lib. L. C. 19. Censorin. C. LF. y dui d aios erharlis. L Ma.