# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1040780814:0395 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1040780814:0395?run=74 # Title: [Astronomiae Physicae & Geometricae Elementa] Astronomiæ Physicæ & Geometricæ Elementa (shelfmark Leibn. Marg. 124) # Folio 377, page id 1040780814:0395 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1040780814&page=395 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1040780814/jpgs/default/00000395.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 50 lines, status machine # Lines: 50 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Lib. IV. SE CTEOMEFRFCL E LEMENTA. 5xO C aut PerisXO D verlatur: in utroque enim casu ejusdem Neri diani planum, quod protensum in F’incidit, incidit etiam in r. AEque Libratio haec ab Tnaequalitatibus omnibus Notus in lonoum afficitur, X inter reliquas ab illa qua Luna in Ouadraturis cum Sole a Terra remoretur, de qua dictum est COrol. PFOP. I. Porro, quoniam Aris Super quem Luna in se convertitur non est ad Orbem Lunx circa Terram descriptum perpendicularis, sed ad illum inclinatus; patet nunc hunc nunc illum Luna Polum ad Terram annuere, (similiter prorsus e propter similem causam atque Felluris Polus nunc hic nune ille ad Solem annuit,) adeoque Luna Maculas nunc huic nunc illi Polo ricinas ex Terra spectari, hoc est, aliam Lunx Librationem ex Tellure rideri; quae, cum a situ Lunx respectu Nodorum Orbita sux cum Feliptica pendeat, (nam AXis ejus, ut supra dictum, est fere ad planum Fclipeica normalis,) Libratio in Latum jure vocatur. Absolritur e haec spatio Mentis periodici, sire potius redeunte Lund ad similem respectu Nodo. rum Stum. RurSUS, eA ex tertia Librationis Luna Species, quâ HE ut licet alia ejus parS TerrX nON ObVerEatuE quam qua ex duabus cauSIS pracedentibus (Libratione nimirum in lonsum ex in latum) obrerti debet, tamen aliam à Sole illuminari contingit. Cum enim Aris Lunx sc ad Ecliptica planum proxime normalis, cum Luna ab Feliptica vertus Austrum recedit maxime (hoc est, cum in Limite Australi invenitur) Lunx Polus boreus ex etiam aliqua ultra P0. lum Lunaris Globi partes à Sole illustrantur, dum interim ejus dem Polus australis aliqua que citra hunc resiones Lunares in te. nebris verlantur; in hoc isitur casu si contingat Solem in eadem plasa cum Puna Limite australi versari, Luna à Conjunctione cum Sole ad Nodum ascendentem procedens ridebitur paulatim Lias re- siones Maculatre Polo suo boreo ricinas in Premispharium non illuminatum subducere, dum interim ab opposita plasa alix cum Polo australi ex tenebris in lucem prodeunt: contrariumque Het semestri post, descendente Lund Nord à Limite borcali; Boreali ores nempe Lunx partes paulatim in lucem e tenebris prorepent, dum australiores in tenebris se abscondunt. Librationem hanc, sire potius prioris Librationis in latum effectus hosce, a luce Solis, adeoque Mense Synodico, pendere palam est. SCHOL TVM. Ex Propositione hac apparet, quam multiplicem Lunaris GlobiLi- brationem e Tellure spectatam simplicissimus ejus Otus circa pro- prium Axem PFOD. L. VI. descriptus producat: Pracedentes enim L i brationis species, pro rario Lunarium Apsidum, NTodorum e Solis inter se situ (ex quibus pendent) rarie mixta ee combinata, intri. catistimam iltam Librationem Luna ab Astronomis obserratam componunt. Atque haec omnia similiter in Toris e Saturni Satellitibus ob tinere admodum est probabile, si quidem eodem prorsus modo eri