# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1040780814:0484
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1040780814:0484?run=74
# Title: [Astronomiae Physicae & Geometricae Elementa] Astronomiæ Physicæ & Geometricæ Elementa (shelfmark Leibn. Marg. 124)
# Folio 466, page id 1040780814:0484
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1040780814&page=484
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1040780814/jpgs/default/00000484.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine
# Lines: 56 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

46
ASTRONOMTE PHYSTCA
Lib. V L.
sedis supertieie mutationes cernet: Nunc enim magnis, densis et
crebris maculis seu insulis obducta exit, qua breri figuras Luas
mutabunt, penitusque dissipata cranelcent; nunc per diutinum
tempus talis nulla (Paltem tam magna aut densa) apparet. Ve
rum lixc Oculo, de quo nunc asimus, pro Coelestibus non habe
buntur; de iis isitur hoc loco plura non adjiciemus.
PROPOSTTIOTI
DFTaenomena Oculo in Mercurio posito visa describere.
Praeter ilta de Firarum ordine, quae Oculo ubiris intra Saturni
Orbem potito conreniunt, de quibus in praecedente, patet Oculum
in Mercurio posicum Solem ridere sere triplo latiorem quam cun-
dem Terricota vident, quia (per PFOPP. XL, _ XLIT. L ib. T.) NCF
curius fere triplo provior cA Soli quam Tellus. Unde _ Solaris
Discus e Mercurio vilus septuplo major est quam qui nobis apparet,
e (DeT PrOD. XL VIIT. Lib. 1.) Sextuplo majore Luce et CialOTC, CX
teris paribus, truitur Mercurius quam Perra. At qualitates hae
multum intenduntur de remittuntur pro diverla Nercurii à Sole
distantia; nam hujus Orbita est omnium multo maxime ex-
centrica.
Gravitas acceleratrix versus Solem etiam septuplo major cA il.
lic quam hic. Nercurii densitas, e consequenter corporum in
suxerticie potitorum gravitas acceleratrix versus ejus centrum (ex
CorOl. PrOD. XLIX. Lib. IIT.) Collisetur; licet minus accurate quam
supradieta versus Solem, quia tantum analosice. Verum de hilco
hic et in sequentibus tacebimus, quippe qua ad Phanomena Ca lecia
(Tola a nobis hoc in loco consideranda) nihil attinent.
Nondum per obserrationes compertum cst an Mercurius circa
proprium Axem rotetur, ec ideo certo detiniri nequit num, Oculo
in ejus superticie posito, omnia extra polita motu contrario revolvi
videantur, hoc est, num Diei e Noctis ricissitudo illic contingat,
multo minus quodnam sit Hychchemeri sparium; ita autem feri
latis tuto conjicere licet, cum in reliquis Planetis istud obtincat.
Nercurii vero Annus vix quadrantem anni nostri adaequat. An
vero rarias Anni tempeltates patiatur Nercurius incertum etiam,
quippe qua pendent ab isnota inclinatione axis, super quem Mer-
curius in sciplum rerolritur, ad planum Orbita quam circa S0.
lem deseribit.
Oculus in Nereurio Solem respiciens, Solis Maculas (R quae SInC)
nunc in linea recta discum ejus trajicientes ab ortu in occasum,
nunc earum riam FMipticam, in has vel illas partes incurratam
CexHeE; ut SchOl. PFOP. L. XX. L ib. IV. octensum eAt: AIque ONIS
nujus ehaenomeni varietas semel in anno absolvitur, in quo bis
rectilinea axparebit Macularum semita. In hoc casu Mercurius
Maculas omnes in Solis superticie existentes ridebit, quoniam in
plano A. quatoris Solaris existens utrum que ejus Polum in marsine
disci
lat
ti
Me
nO
a
no
Dr