# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1040780814:0496 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1040780814:0496?run=74 # Title: [Astronomiae Physicae & Geometricae Elementa] Astronomiæ Physicæ & Geometricæ Elementa (shelfmark Leibn. Marg. 124) # Folio 478, page id 1040780814:0496 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1040780814&page=496 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1040780814/jpgs/default/00000496.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 50 lines, status machine # Lines: 50 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. lem pendent, quam usenius Dostea 3re potuit, triente Pere ma- jorem quam qua in Tellure obtinet, ubi discrimina ista sunt valde sentibilia. Apud Saturnum in Patitudine 59e Dies longissima nuIIa Nocte interrumpitur, nec Nox longissima ulla Dio. FF Zonx dua trisida circa Polos extensa (quarum qualibet 625 laca) plusquam decuplo majores unt quam interra Felluris nostra Tuperkicics. Oculus in Saturno positus e Primariis Polum Porem videre po terit, Solem perpetuo comitantem, nec ab illo nil 378 circiter quan- doque clongatum. FTosce duos propriis fuis quinque Conitibus ar- numerans, septenarium Planctarum numerum Saturno viloruI complet, quos in quinas Lunas duosque alios distinguit, (ut in PFOD. Prac. Tuxiter:) cum ob easdem rationes, tum ob hanc etiam, quod quinque proximi moreantur in eodem plano ad planum itineris Solis circa Saturnum Z 1e inclinato; adeo ut Zodiacus Saturno FIE Dlusquam tertia parte Caeli latus, s hunc omnium Planetarum eva- sationes a Solis via complecti relit. Phases similes harum Luna- rum atque Lunarum Torialium, nisi quod aectate hremere, cum Sol multum ab A. quatore declinat, Luna quaeris Soli oppolita pleno orbe non fulseat, nec eidem conjuneta penitus sileat. Nam media altate hremere Funa Soli conjuneta tantum à Sole dictat quantum Luna nostra biduo ex ultra ante vel post Novilunium, et Soli op Dosita tantum ab oppolitione illa directa, qua plenum Orbem tacii, quantum nostra Luna biduo e amplius ante vel post Pleniluni- u: ideoque similes tum erunt carum Phales atque Luna nottra duobus diebus et semisse ante vel post Eryoinm. Unde ictis Anni Saturnii tempestacibus nullae contingent Luminarium F Clipses. FIx autem tempore squinoctii nunquam decrunt, omniumque etiam generum quorum in praecedente mentio Facta cA. Cum Annus Saturnius diuturnior Ee Toriali, plura etiam lunt Mensium genera ad illum in partes distinguendum. In AnnO sUNE ultra 5700 Menses minimi, ex circiter 2932 magnitudine proximo. rum, ultra 2252 Nlensium certiorum, ultraque 674 quartorum, et Mensium maximorum 135. Saturnicola Punarum luarum distantias cum menturis luis com- parabit facile; quippe quinta ex extimae Parallaris major est Parat laxi Luna nostrx. At Solis Parallaris g’non excedit; ideoque in- Tensibilis eR, instar Parallaris Solis e Terra visi. Oculo in Saturno polito maxime mirandus est Annulus ilte Sa- turnum cinsens, de quo Lib. Ir. dictum: est quippe eminus visus spectaculum sui generis unicum, quodque Philosophorum omnium Oculos jamdudum in se convertit. Annulus hic acurit. D. FTal leio, Variationis declinantis Acus magnetica causas inquirenti, ani mos addidit ut Telluris globum in Crustas Ducleolque concen- tricos dirisum supponeret Transact. Philos. NF 195. Pot Re- plerum qui idem fecit Lib. IV. pas. 586. Fipit. Astron. Copern. cum, ex directione magnetica, causas inaqualitatis Planetarum in altum inrestisaret. Ouid enim si Annulus hic sit pars reliqua exte Tioris ASTRONOMLA PHZSTCA L