# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1040785751:0056 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1040785751:0056?run=74 # Title: [Instructions Et Lettres Des Rois Tres-Chrestiens, Et De Leurs Ambassadeurs, Et autres actes concernant le Concile de Trente Pris sur les Originaux] Instrvctions Et Lettres Des Rois Tres-Chrestiens, Et De Levrs Ambassadevrs, Et autres actes concernant le Concile de Trente Pris sur les Originavx. (shelfmark Leibn. Marg. 153) # Folio 24, page id 1040785751:0056 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1040785751&page=56 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1040785751/jpgs/default/00000056.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine # Lines: 41 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 4 M E NIOTRES 255I. raret eriam atque etiam, quanta ex bello semel suscexto damna at que incommoda Reipubl. Christiana impenderent, eaque ne evenirent (quod pace tmenda facillimum esset) efficeret. Attamen cumhaec tot actanta ipse pro se per supradictum illum oratorem exisset, monuisset. denunciasset, bortatus esset, tantum abesse vt illis omnibus quae sum- mopere omni humano divinóque iure niterentur, ullo modo sum- mus Pontifex Christianorum moneretur; et qui eam pacem: tran- quillitatemque tueri, controuersias, dissidia, lites, si qua ipses inter se Principibus Christianis essent, vel minuere, vel funditus tollere quierem atque securitatem omni ratione celebrando Concilio para- re deberet, Tralia tamen funestipimum bellum concitare, quo to- tam mox Furopam conslacrare necesse esset, noua excitare animo- rum dissidia, aditus ad Concilium omnes praecludere maluisse vi- deretur, eamque omnibus suspicionem inducere, istam ipsam Con- cilii Fridentini indictionem non communis universae Lcclest.e vii- litatis eratia repetitam esse, sed factam potius condirionem cumiis, quorum privatis rationibus ac commodis illic inseruiretur, nullo reclamante, nullo repugnante. rideri cerie summi Pontificis San- Etiratem se excludere, ac fructu optatisimi Concili privare vo- luisse, id rerum initia, proeressus, exitus consiliorum sanctitatis ejus videri declarasse, cum illa de causa nec hoc tempore; nec hos auctore, aut bellum tam perniciosum, tanto reipublicae periculo suscipi, aut tanta ejusdem iactura es calamitate ceri debuerit. C la- ros sapenumero es admirabili quadam animi maenitudine Prin- cipes, dissimulandis granioribus iniuris, paiem rerinuisse, eo que modo restinxisse initia communis incendi: nunc quaesitam videri Ultro, ex adornatam a quo minime debuit, stamma istius perni- ciosisime ac luctuosissima materiam. Constiruendam fuisse aut re- nocandam mazis, exemplo sanctitatis illius. Concilia ipso jam indicto veteris Ecclesiae seneriorem disciplinam ac speciem, non labefactandam aut deformandam eam, quae cum paucissimorum hominum relicione nititur, tum pauciorum mulio honestate ac mo- ribus agnoscitur, nec sparsenda Christianis Principibus odiorum semina, nec objiciendam Perri Principis Apostolorum nauiculam maioribus prope fuctibus, quam ulla on quam maiorum nostrorum memoria objecta sit: nec se ab eo Concilio quod marnopere expe- tivisset, exclusisse Recem perpetuo sensu, non modo nomine Christia- nissimum, cuius tanta maiorum benesicia in Ecclesiam extant Qu3