# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1040785751:0057 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1040785751:0057?run=74 # Title: [Instructions Et Lettres Des Rois Tres-Chrestiens, Et De Leurs Ambassadeurs, Et autres actes concernant le Concile de Trente Pris sur les Originaux] Instrvctions Et Lettres Des Rois Tres-Chrestiens, Et De Levrs Ambassadevrs, Et autres actes concernant le Concile de Trente Pris sur les Originavx. (shelfmark Leibn. Marg. 153) # Folio 25, page id 1040785751:0057 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1040785751&page=57 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1040785751/jpgs/default/00000057.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine # Lines: 39 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. POR LE CONCMLEDE PREMTE. qui ipse in communi fidei ac relisionis causa nec heserit, nec of. 2551. fenderit, nec ticubarit ullo modo, nec animo futurus sit onquam ab Ecclesrae Carholica rationibus alieno. Se facere non poruisse, quin apud illius sanctitatem, apud sacrum Cardinalium collerium, do- Jorem (oum exponeret, ac vere es ex animo conquereretur. Illud que cum conquerendo, tum precando postularet, ne alienum exi- stimarent aut suo, aut maiorum suorum more, quod deprecaretur quedam, hoc est, ut nunc loguitur, protestaretur ipse: quomodo quidem omnino protestatus est, sicut ab ipso iure sibi permissum esse non ienorabat, id est ne sibi cranissimis bellicorum moruum difficultatibus implicato, necesse esset Tridentum ad Concilium mittere suae ditionis Fpiscopos, quippe quibus nec liber, nec tutus eo pareret accessus: neve id ipsum Concilium a quo excluderetur invirus, tale quale rotius F cclessae C atholicae ant haberetur aut ap- pellarerur: quin potius privatum existimaretur Concilium, qu’od videretur illud quidem quasirum es expeditum, non reformande restimmendaque disciplinae, nec sectas opprimendi studio, sed qui busdam obsequendi, quoque privatae orilitatis mazis quam publi- cae ratio habita esse videretur. Denique nec Concily huiusmodi, corunove decreris, aut ipse, aut populus Callicus, ant Gallicanae Ecclesiae Pralati es ministri in posterum renerentur; imo vero se restari palam, ac denunciare, ad eadem se remedia ac praesidia discessurum (si necesse videatur), quibus maiores sui Francorum Re- ses in re consimili cau saque vii consuenissent. Nei sibi quicquam antiquius fore (secundum fidei ac relicionis inteeritatem) liber- tate ac incolumitate Ecclesiae Callicanae: nibilominus se hoc pro- fiteri tamen, non hec ita à se dici, quasi aut cositaret ullo modo, out haberet in animo meritam ac debitam à se sanctae apostolicae sedi observantiam es obediendi conditionem; aut excutere, aut diminuere, quin contra operam daturum esse, ut macis ac macis in dies se dignum probaret hoc Christianissimi Recis cornomine, hocque maximo Ecclesre fils ac sidei protectoris elogio. Animi hujus sii ac studii provensionem ad feliciora melioraque tempora reservari, cum scilicet hoc humano generi, ac praecipue Rerpubli- cae Christiana, summis ipsus ac totius populi Callici votis D et Opt. Maximi gratia tribuisset, ut honeste depositis armis, quae ef sent parum modeste illata, es motiones animi componerentur, ee hec modo par ipsa conveniret. Se praeterea supplicare cum ab eius