# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1040785751:0529 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1040785751:0529?run=74 # Title: [Instructions Et Lettres Des Rois Tres-Chrestiens, Et De Leurs Ambassadeurs, Et autres actes concernant le Concile de Trente Pris sur les Originaux] Instrvctions Et Lettres Des Rois Tres-Chrestiens, Et De Levrs Ambassadevrs, Et autres actes concernant le Concile de Trente Pris sur les Originavx. (shelfmark Leibn. Marg. 153) # Folio 497, page id 1040785751:0529 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1040785751&page=529 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1040785751/jpgs/default/00000529.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine # Lines: 40 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. POrR LE CONOTLEDE TRENTE. 497 Cum autem diximus Episcopos bonorum Ecclesrasticorum V su a - 2563. rios, veniam precamur. Debebamus enim dicere dispensatores, Sepremb. qui multum ab vsuariis differunt, idque cum eaulo, qui malisit propriis manibus sibi victum quaerere; aut si venia nobis non conceditur, qui hoc dictum nostrum cranius es durius dictum existimant, querantur cum exierongmo es Aucustino, aliisque parribus antiquis, qui dixerunt non solum bona Ecclestastiia esse pauxerum, sed etiam clericos adinstar seruorum omnia acquirere Ecclessae ee non consanenineis. Qui autem non erubeseunt dicere es scribere, nos dixisse liber- rimam esse recibus potestatem, aut ut illi loquuntur ad bene- flacirum in Ecclesiae bonis, fateantur suam ipsorum inscitiam aut Surditatem oportet. Hoc autem si dixissemus, esset contra Reeis Christianissimi voluntarem. Diximus (quod adhuc breuius di- cimus) omnia esse Principis instante es urgente necessitate, quo que Latine lequuntur norunt earum dictionum vim, es pro- priam sienificationem: eoque tempore non posse locum esse inqui- siioni, aut summi Pontificis auctoritati. Ea autem propierea diximus, quod nunquam Reces nostri bonis Ecclescasties aliser vsi velint sine ollo veteris es C atbo- licae Ecclesia exemplo. Diximus Reces eo pacto anathematisari, quo in illis articulis scriptum est. Nemo enim unquam nisi monitus excommunicare debet, neque nisi saltem vocatus condemnari. Nonigitur Rezem Christiani soimum nisi monitum primum excommunicari oportuit. neque prinari maiorum suorum iure es auctoritate, nisi saliem vecatum: E+ quod de Michaele Archancelo artulimus, non alitor intellisimus, quam ipse Ludas, qui ea scripsit. Nam licet Prin- cipes, es Macistratus possint, e debeant exemplo Natham re- prehendi: non sunt tamen maledictis, es connitiis pronocandi. Cum diximus. Principes facile laturos reformationem, si ca in tempore fieret, ant (Ut Paulus inguit) cinili modo: quae tamen praetermissa sunt ab eo, qui orationem transcrixsit; fatemur de nuo dixisse, non Paulus vester, sed noster, significantes non solum apostolum, qui vere vester est, Cassiduam enim in illius episto- lis operam datis, ant dare deberis) sed nostrum Paulum Luris consulcum. Turisconsulti enim, non Theolozi sumus, es qui aliter intellexerint facile concedent, se neque in Lure Ciuili ullo mode RFF